Το 1958 ο Μάο Τσε Τουνγκ ξεκίνησε το Μεγάλο Άλμα Προς τα Εμπρός, την πιο φιλόδοξη προσπάθεια στην ιστορία να μεταπηδήσει κατευθείαν από μια καθυστερημένη αγροτική κοινωνία στον πλήρη κομμουνισμό. Πεπεισμένος ότι η μαρξιστική θεωρία επέτρεπε στην Κίνα να παρακάμψει εντελώς το καπιταλιστικό στάδιο, ο Μάο διέταξε τη χώρα να κολεκτιβοποιηθεί σε γιγάντιες «λαϊκές κομμούνες». Η ιδιωτική ιδιοκτησία καταργήθηκε και η οικονομία σχεδιάστηκε: η παραγωγή χάλυβα επρόκειτο να διπλασιαστεί σε ένα χρόνο. Η παραγωγή σιτηρών επρόκειτο να εκτιναχθεί στα ύψη. Η ιδεολογία το απαιτούσε: οι μάζες, απαλλαγμένες από «φεουδαρχικά» κίνητρα, θα πετύχαιναν θαύματα μέσω της καθαρής συλλογικής θέλησης.

Αλλά γεμάτο από κακές αποφάσεις και κακές συνθήκες εργασίας, χωρίς κίνητρα για σκληρή δουλειά και υπονομευμένο από την ανάθεση αγροτικών εργατών στην εκκολαπτόμενη βιομηχανία της Κίνας, το Μεγάλο Άλμα Προς τα Εμπρός ήταν μια καταστροφή. Το 1959, οι καλλιέργειες απέτυχαν, αλλά ο Μάο συνέχισε να μεταφέρει σιτηρά στις πόλεις και διατήρησε το πρόγραμμα εξαγωγών γεωργικών προϊόντων. Η πεισματική δέσμευση στο Μεγάλο Άλμα προς τα Εμπρός, από την οποία εξαρτιόταν μεγάλο μέρος της πολιτικής εξουσίας του Μάο, θα κατέστρεφε την αγροτική παραγωγή στην Κίνα για τρία χρόνια. Όταν τελικά εγκαταλείφθηκε το 1962, περίπου 45 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν από την πείνα στον χειρότερο λιμό στην ανθρώπινη ιστορία. Ολόκληρα χωριά αφανίστηκαν. Κανιβαλισμός αναφέρθηκε σε ορισμένες επαρχίες. Το Μεγάλο Άλμα Προς τα Εμπρός ήταν ο κομμουνισμός που ελήφθη στα λόγια του: η πλήρης κατάργηση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, η υποταγή του ατόμου στο συλλογικό και η πεποίθηση ότι η πολιτική βούληση μπορεί να υπερισχύσει της οικονομικής πραγματικότητας. Η ιδεολογία του Μάο απαιτούσε την καταστροφή της παλιάς τάξης. Τα πτώματα ήταν απλώς το τίμημα της τέλειας ισότητας.