ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΜΠΟΥΓΑΣ (Ioannis Bougas) - Ιστορία 1940-1949

Ioannis Bougas ·

Ιούνιος 2026. Δύο φωτογραφίες, δύο διαφορετικοί κόσμοι!

Οι πατριώτες δεν διδάσκουν την Ιστορία στους νέους, σε αντίθεση με τους σταλικνικούς διεθνιστές!

 Ioannis Daskarolis

21 καθηγητές απολύθηκαν από το Πανεπιστήμιο Αθηνών τον Ιανουάριο του 1918 λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων.

Οι εκκαθαρίσεις στην ανώτατη Εκπαίδευση εγκαινιάστηκαν από τον Δημήτριο Δίγκα με την απαγόρευση να γυρίσουν στις έδρες τους στο Πανεπιστήμιο όσοι καθηγητές είχαν υπουργοποιηθεί στις κυβερνήσεις του 1916-1917.

Αλλά οι εκκαθαρίσεις κορυφώθηκαν με την εμβληματική απόλυση 21 αντιβενιζελικών καθηγητών του Πανεπιστήμιου Αθηνών όλων των ειδικοτήτων, τον Ιανουάριο του 1918. Η απόλυσή τους είχε ζητηθεί με ένταση από τον βενιζελικό Τύπο ήδη από το καλοκαίρι του 1917, ενώ ο Αστήρ είχε χαρακτηρίσει τους πανεπιστημιακούς ως επιστημονικά καθάρματα, ζητώντας να απολυθούν όλοι και να κλείσει το Πανεπιστήμιο για δύο μήνες μέχρι να προσληφθούν άλλοι. Ο Ανδρέας Καβαφάκης υποστήριζε ότι η Ελλάδα δεν χρειαζόταν λαμπρούς επιστήμονες αλλά ακέραιους χαρακτήρες, ζητώντας από την κυβέρνηση να λάβει το σάρωθρο και να καθαρίσει την Παιδεία από το άγος.

 

Επίθεση έξω από το σπίτι του – Απείλησαν την οικογένειά του!

 Φίλοι Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα Διγενή

Stelios Polemitis ·

Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕ ΟΤΙ ….. Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΗΤΑΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑΣ ΤΟΥ STATUS QUO….

…. ότι δηλαδή η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο για να αποκαταστήσει την συνταγματική τάξη στην Κυπριακή Δημοκρατία, που ανατράπηκε με το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974.

Η συγκλονιστική αυτή αποκάλυψη, που ανατρέπει εκ θεμελίων όσα έκτισαν με παραμύθια και ψεύδη δεκαετιών, οι πολιτικοί επίγονοι Μακαρίου , δεν είναι ισχυρισμός που πηγάζει από νοσηρή φαντασία.

Αλλά όσα κατάθεσε σε συνέντευξη του στην εφημερίδα ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΚΑΣ ο

Κώστας Περαίος. Που δεν είναι ούτε χουντικός ούτε πραξικοπηματίας, ούτε εχθρός του Μακαρίου . Αλλά της απόλυτης εμπιστοσύνης του , στην ένοπλη φρουρά του τότε στην Νέα Υόρκη μεταξύ πραξικοπήματος και τουρκικής εισβολής.

 Ioannis Bougas

Δύο από τα τελευταία Εγκλήματα του καπετάν «Διαμαντή»,«ήρωα» για κάποιους.

Ένα μαζικό και ένα ατομικό. Σήμερα θα περιγράψω το μαζικό έγκλημα, τη δολοφονία αιχμαλώτων αξιωματικών και οπλιτών.

Ο «Διαμαντής» στο τέλος της δράσης του ως διοικητής της ΙΙ Μεραρχίας ανταρτών είχε συγκροτήσει μια Μονάδα 100–150 ανδρών, με το όνομα 88η Μονάδα Χώρου, με διοικητή τον Θανάση Δρούκαλη («Γκούρα») και ΠΕ (πολιτικό επίτροπο) τον Κώστα Πεντεδέκα (και οι δυό τους συνελήφθησαν το 1949, καταδικάστηκαν πολλάκις σε θάνατο και ισόβια, αλλά το 1964 ήσαν ελεύθεροι).

Στις 14 Απριλίου 1949, ανάμεσα Μάρμαρα και Κολοκυθιά Φθιώτιδας, σε μια δασωμένη περιοχή, η 88η Μονάδα Χώρου, αιφνιδίασε το 2ο ΕΤΠ (Ελαφρό Τάγμα Πεζικού) της Στρατιωτικής Διοίκησης Στερεάς, του προκάλεσε βαρειές απώλειες και συνέλαβε αξιωματικούς και οπλίτες του αιχμαλώτους.

 

 

 

 Κρινιώ Καλογερίδου

 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΗ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ, ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΤΟ 1922 ΜΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ-ΦΩΤΙΑ, ΑΝ ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ 1914 ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΦΕΡΕΓΓΥΑ. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΟΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ (1914-1922/'23)

THE GREEK PRESENCE IN ASIA MINOR, BEFORE THE ASIA MINOR DESTRUCTION OF THE GREEK ARMY IN 1922 WITH NUMBERS AND ELEMENTS-FIRE, ALTHOUGH THE TURKISH CENSUS OF 1914 WAS NOT RELIABLE. THE GREEKS MUST HAVE BEEN MANY TIMES BEFORE THE PONTIC GENOCIDE (1914-1922/'23)

Σύμφωνα με το υπόμνημα του Ελευθέριου Βενιζέλου το 1919 το ελληνικό έθνος αποτελούνταν από 8,256,000 ψυχές, εξ αυτών μόλις το 55% ή 4,300,00 ζούσαν εντός των ορίων του Βασιλείου της Ελλάδας. Από το υπόλοιπο 45% οι 151,000 ζούσαν στην Βόρειο Ήπειρο και στην υπόλοιπη Αλβανία, άλλοι 731,000 σε Θράκη και (κυρίως) Κωνσταντινούπολη, 43,000 στην προ των Βαλκανικών Πολέμων Βουλγαρία (με την συνθήκη του Βουκουρεστίου οι περίπου 88,000 Έλληνες της Δυτικής Θράκης προστέθηκαν σε αυτούς), 1,694,000 στην Μικρά Ασία συνολικά, 102,000 στα Ιταλικά Νησιά του Αιγαίου ή Δωδεκάνησα, καθώς και 235,000 στην Κύπρο. Συνολικά 7,256,000 Έλληνες ζούσαν στον ευρύτερο χώρο της νότιας Βαλκανικής, της Μικράς Ασίας, του αιγιακού χώρου και της Κύπρου.

 Ούτως ή άλλως η ηγεσία του ΚΚΕ έπρεπε να ανιχνεύει τη στρατηγική των Σοβιετικών, κάτι που δεν ήταν δύσκολο μετά την εισβολή των ναζιστικών στρατευμάτων στη Σοβιετική Ένωση στις 22/6/1941. Έπρεπε πάση θυσία να διατηρηθεί η πλατιά αντιφασιστική ενότητα, καθώς η θεωρία που μιλούσε για ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις είχε καταρρεύσει την ημέρα που οι ναζί επιτέθηκαν στη Μέκκα του κομμουνισμού. Μέσα σε αυτό το πνεύμα υπογράφηκε η συμφωνία και του ΕΛΑΣ με το Συμμαχικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής.

Σάκης Μουμτής

 

 

 

Αριστεροί Μύθοι

 

 

Αριστερά Πολιτικά Σκουπίδια

 

 H συμφωνία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, ΗΠΑ για την δημιουργία του Κέντρου Ενέργειας Ανατ.Μεσογείου (EMEC)

 Σάκης Μουμτζής

Μια και μιλάμε για τον Χατζιδάκι

Αυτές τις μέρες, με αφορμή την επέτειο του θανάτου του, πολλά γράφτηκαν για τον μεγάλο, ανυπότακτο Μάνο. Εναν δημιουργό – μέρος του συστήματος που το πολέμησε όσο λίγοι. Πλάι στο έργο του υπάρχουν και οι απόψεις του, σχεδόν πάντα αιρετικές, που τότε, την εποχή που τις έλεγε, προκαλούσαν αλυσιδωτές αντιδράσεις, απελευθερώνοντας καταπιεσμένες φωνές.

Στις 31 Ιανουαρίου 1949 δίνει τη γνωστή διάλεξη – τομή στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν για το ρεμπέτικο. Το βγάζει από το κοινωνικό περιθώριο και το εντάσσει, όπως ακριβώς είναι, σε μια κοινωνία διχασμένη και ταλαιπωρημένη.

Ο Αλέξανδρος Παπάγος πριν από λίγες μέρες είχε αναλάβει την αρχιστρατηγία των Ενόπλων Δυνάμεων και οι αντάρτες είχαν καταλάβει το Καρπενήσι.

 Παραδόθηκε στην Ελευσίνα ο νέος κυνηγός τουρκικών υποβρυχίων του ΠΝ με το πρώτο αναβαθμισμένο P-3

 Η ελληνική κοινότητα της Πολωνίας απέκτησε και επίσημα το καθεστώς της εθνικής μειονότητας, 

μετά την υπογραφή σχετικής νομοθετικής τροποποίησης από τον Πρόεδρο της χώρας, Κάρολ Ναβρότσκι. Όπως ανακοίνωσε η Πρεσβεία της Ελλάδας στη Βαρσοβία, ολοκληρώθηκε η διαδικασία τροποποίησης του νόμου για τις εθνικές και εθνοτικές μειονότητες και τις περιφερειακές γλώσσες, με αποτέλεσμα την ένταξη των Ελλήνων στον κατάλογο των αναγνωρισμένων εθνικών μειονοτήτων της Πολωνίας.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας, στην Πολωνία ζουν σήμερα περίπου 3.600 έως 4.000 Έλληνες, ενώ η ελληνική παρουσία στη χώρα έχει ιστορικές ρίζες που φτάνουν μέχρι τον Μεσαίωνα. Με τη νέα εξέλιξη, οι Έλληνες αποτελούν πλέον τη δέκατη αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα της Πολωνίας.

 ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΜΠΟΥΓΑΣ (Ioannis Bougas) - Ιστορία 1940-1949

12/6/1948. ΜΑΖΙΚΟ ΦΡΙΧΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ του «ΔΣΕ» στον Ταύγετο!

Οι άνδρες του λεγόμενου Δημοκρατικού Στρατού δολοφόνησαν 62-67 αιχμαλώτους στρατιώτες του Ελληνικού Στρατού στη Νέδουσα Ταϋγέτου.

Μέχρι τον Δεκέμβριο του 1948, η αντιμετώπιση των ανταρτών στην Πελοπόννησο είχε ανατεθεί στη Χωροφυλακή και στην Εθνοφυλακή που είχε επιστρατεύσει ντόπιους πολίτες. Στις 12 Ιουνίου 1948 ένας λόχος του 75ου Τάγματος Εθνοφυλακής της Μεσσηνίας έπεσε σε ενέδρα των ανταρτών στον Ταύγετο.

Σκοτώθηκαν 7 εθνοφύλακες και 65-70 πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Όλοι ήταν από τις επαρχίες Μεσσήνης και Καλαμάτας.

Στους εθνοφύλακες δεν έγινε καν η συνήθης πρόταση αν θέλουν να ακολουθήσουν τους αντάρτες για να γλυτώσουν τη ζωή τους. Μετά τρεις ημέρες, δολοφονήθηκαν όλοι πλήν τριών και οι σοροί τους ρίχτηκαν σε μιά χαράδρα στη διάθεση των ορνέων και των αγρίων ζώων! Οι τρείς που γλύτωσαν ήταν τσαγκάρηδες και στάλθηκαν σε κάποιο συνεργείο διόρθωσης αρβυλών αμέσως μετά τη σύλληψή τους.

Σε κάπιο στέλεχος που είπε μετά ότι ρώτησε «γιατί δολοφονήθηκαν οι στρατιώτες», του απάντησαν ότι «βρεθήκαμε μπροστά σε κινήσεις του εχθρού, και ήταν πιθανόν να μας έφευγε κανένας, οπότε θα πρόδιδε την κίνησή μας και την κατεύθυνσή μας. Προκειμένου να χάναμε τα τμήματά μας, ήταν καλύτερα να σκοτώσουμε τους αιχμαλώτους»!

Δείτε τι γράφει, ή ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΙ, για το φριχτό αυτό έγκλημα ο καπετάνιος του «ΔΣΕ» Αρίστος Καμαρινός, υποστηρίζει ότι μετά το 1949 επέζησε κρυπτόμενος για 14 χρόνια σε μιά καταπακτή εντός μιάς οικίας στην Καλαμάτα, πριν φύγει στην Τασκένδη, και επιστρέψει ως ηρωϊκός Αντιστασιακός και γίνει συγγραφέας των «κατορθωμάτων» του στον «ΔΣΕ»:
«...στις 12 Ιούνη, όταν το 75ο Τάγμα Εθνοφυλακής κινήθηκε από το Μοναστήρι Μαρδάκι προς το Άκοβο, βαδίζοντας σε μια στενωπό, ο λόχος οπισθοφυλακής του βλήθηκε με καταιγιστικά πυρά από την ενεδρεύουσα εκεί διμοιρία του ανθυπολοχαγού Δημήτρη Καστάνη και από τα βαριά πολυβόλα που ο Κονταλώνης είχε τοποθετήσει σε κατάλληλες θέσεις, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί πανικός στις γραμμές του αντιπάλου.

Οι κυβερνητικοί στρατιώτες προσπάθησαν να αμυνθούν αλλά οι θέσεις τους δεν τους ευνοούσαν για κάτι τέτοιο, ρίχνοντας μερικές τουφεκιές προσπάθησαν να υποχωρήσουν προς τη Νέδουσα, κάτι τέτοιο όμως στάθηκε αδύνατο αφού το έδαφος ήταν απότομο.

Στη συμπλοκή σκοτώθηκαν 15 οπλίτες και πιάστηκαν 56 αιχμάλωτοι στρατιώτες (σ.σ. Το ΠΡΩΤΟ ΨΕΥΔΟΣ. Αυξάνει τους νεκρούς και ελλατώνει τους αιχμαλώτους) . Ο ΔΣΕ κατέλαβε πολλά λάφυρα ανάμεσα στα οποία ένας ασύρματος και λίγο-πολύ ολόκληρος ο οπλισμός του λόχου».

Αυτό ήταν! Ο καπετάνιος και συγγραφέας δεν αναφέρει ούτε λέξη για το έγκλημα!
Και το κράτος όμως, και η ηγεσία του Ελληνικού Στρατού, τι έκανε;
Ποιός άκουσε γι αυτούς τους νέους που έπεσαν στην υπηρεσία της πατρίδος από σφαίρες των ανταρτών;
Είδατε κανένα μνημείο γι αυτούς, κανένα κενοτάφιο σε κάποιο Στρατιωτικό Νεκροταφείο;
Ακούσατε ποτέ για κανένα μνημόσυνο στον τόπο θυσίας τους;

Αντίθετα, οι απόγονοι των θυτών, εκεί κοντά στον Ταϋγετο, έστησαν «Μνημείο του ΔΣΕ»!

 Ioannis Bougas

12/6/1942. Τρία χρόνια πριν συναντήσει τον Πλάστη του, ο Άρης Βελουχιώτης δεχεται ρίψη υλικών από τη Βρετανική SOE για τον κομμουνιστικό ΕΛΑΣ! Η Αρχή της Τραγωδίας!

Ο Βελουχιώτης συνέχισε να λαμβάνει υλικά και λίρες από τους Βρετανούς, παρότι δυσανασχετούσε και γκρίνιαζε για την παρουσία τους στην Ελλάδα, σκεπτόμενος ότι στο τέλος θα τους έβρισκε εμπόδιο, όπως και πραγματικά έγινε. Οι Βρετανοί απέτρεψαν την επιβολή Σταλινικής δικτατορίας στην Ελλάδα.

Ένα απόσπασμα από την «Ελληνική Βανδέα», σχετικό με τις πρώτες ρίψεις υλικών και λιρών στο ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και όχι μόνον:

 Ioannis Bougas

12/6/1948. ΜΑΖΙΚΟ ΦΡΙΧΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ του «ΔΣΕ» στον Ταύγετο!

Οι άνδρες του λεγόμενου Δημοκρατικού Στρατού δολοφόνησαν 62-67 αιχμαλώτους στρατιώτες του Ελληνικού Στρατού στη Νέδουσα Ταϋγέτου.

Μέχρι τον Δεκέμβριο του 1948, η αντιμετώπιση των ανταρτών στην Πελοπόννησο είχε ανατεθεί στη Χωροφυλακή και στην Εθνοφυλακή που είχε επιστρατεύσει ντόπιους πολίτες. Στις 12 Ιουνίου 1948 ένας λόχος του 75ου Τάγματος Εθνοφυλακής της Μεσσηνίας έπεσε σε ενέδρα των ανταρτών στον Ταύγετο.

Σκοτώθηκαν 7 εθνοφύλακες και 65-70 πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Όλοι ήταν από τις επαρχίες Μεσσήνης και Καλαμάτας.

Στους εθνοφύλακες δεν έγινε καν η συνήθης πρόταση αν θέλουν να ακολουθήσουν τους αντάρτες για να γλυτώσουν τη ζωή τους. Μετά τρεις ημέρες, δολοφονήθηκαν όλοι πλήν τριών και οι σοροί τους ρίχτηκαν σε μιά χαράδρα στη διάθεση των ορνέων και των αγρίων ζώων! Οι τρείς που γλύτωσαν ήταν τσαγκάρηδες και στάλθηκαν σε κάποιο συνεργείο διόρθωσης αρβυλών αμέσως μετά τη σύλληψή τους.