Πέμπτη 14 Μαΐου 2026

 Ioannis Bougas


Στις 13 Μαΐου 1944. Σφαγή 11 αθώων κατοίκων της Δημητσάνας από τον ΕΛΑΣ!
Τη σφαγή 18 κατοίκων του Βαλτεσινίκου Γορτυνίας την επομένη της Πρωτομαγιάς 1944 από ομάδα του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ υπό τον απότακτο κομμουνιστή λοχαγό Χρήστο Στασινόπουλο*, πρώην διοικητή του 11ου συντάγματος Αρκαδίας του ΕΛΑΣ, ακολούθησε στις 13 Μαίου η σφαγή 11 κατοίκων της Δημητσάνας από την ίδια ομάδα.
Οι 11 διακεκριμένοι κάτοικοι της ιστορικής Δημητσάνας – ο γυμνασιάρχης καί ἕνας ἀκόμη καθηγητής τοῦ Γυμνασίου τῆς Δημητσάνας, ἕνας δάσκαλος, δυό διευθυντές ὑποκαταστημάτων τραπεζῶν, ὁ διευθυντής τῆς ἐφορίας τῆς πόλεως καί 5 ἔμποροι- είχαν στοχοποιειθεί ως «αντιδραστικοί» γιατί δεν είχαν δεχθεί να οργανώσουν Τοπική Επιτροπή του ΕΑΜ στην πόλη.

Όταν τους συνέλαβαν δέν τούς ὁδήγησαν σέ Στρατόπεδο Κρατουμένων, οὔτε προσπάθησαν νά τούς δημιουργήσουν προσχήματα ἐνοχῆς γιά κάποια πράξη τους. Δέν τούς «ἀνέκριναν», οὔτε τούς «δίκασαν» σέ κάποιο «Λαϊκό Δικαστήριο». Τίποτε ἀπό αὐτά. Τούς πῆγαν δεμένους σέ μιά χαράδρα κοντά στό χωριό Λαγκάδια καί ἀφοῦ πρώτα τούς βασάνισαν, τούς ἔσφαξαν και τους έριξαν στη χαράδρα, τροφή στα τσακάλια και τους λύκους. Τα ονόματά τους:
Βασίλειος Χριστόφιλος, Χρήστος Κανελλόπουλος, Ανδρέας Παπαγιάννης, Βασίλειος Ιωάννου, Αναστάσιος Χρυσοβέργης, Ιωάννης Ψαραίτης, Αθανάσιος Κοτζιάς, Ευθύμιος Καλπάκης, Δημήτριος Σακελλαρίου, Διονύσιος Μαλούχος και Σταύρος Κεφάλας.
Μέ τίς ὁμαδικές δολοφονίες στό Βαλτεσινίκο καί τήν Δημητσάνα, ὁ ΕΑΜ/ΕΛΑΣ μπορεῖ νά πέτυχε τήν ἄμεση τρομοκράτηση τῆς βόρειας καί βορειοδυτικῆς Ἀρκαδίας, ἀλλά δημιούργησε καί βαθειές πληγές μίσους καί ἐπιθυμία γιά ἀντίποινα στά χρόνια πού ἀκολούθησαν.
(*) Ο λοχαγός Χρήστος Στασινόπουλος εκτός από την ευθύνη των σφαγών των 18 στο Βαλτεσινίκο και των 11 στην Δημητσάνα, είναι έμμεσα υπεύθυνος γιά το ύψος της σφαγής στα Καλάβρυτα λόγω της σαδιστικής εκτέλεσης των Γερμανών στρατιωτών αιχμαλώτων από άνδρες του Λόχου του υπό τον καπετάνιο του Σταυρόπουλο («Καλαμάτα»). Ο λοχαγός μετά τη Βάρκιζα, παρέμεινε φυγόδικος στα βουνά μέχρι που συνελήφθη και παρέμεινε κρατούμενος το 1946-49, ώστε απέφυγε τη συμμετοχή του στον «ΔΣΕ» και έτσι επέζησε. Δικάστηκε και καταδικάστηκε για ηθική ευθύνη σε πολλά εγκλήματα, αλλά με τα μέτρα επιεικείας απεφυλακίσθη γρήγορα. Οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης του έδωσαν τον βαθμό του Συνταγματάρχη ε.α.

Δεν υπάρχουν σχόλια: