ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΜΠΟΥΓΑΣ (Ioannis Bougas) - Ιστορία 1940-1949
«ΜΗ ΜΕ ΛΕΡΩΣΕΙΣ»!3/10/1944. Η μαζική σφαγή 19 αθώων στη Βέργα Πυλίας
Αναφέρω το γεγονός άλλη μια φορά ως Μνημόσυνο στα αθώα θύματα, αφού η πόλη των Γαργαλιάνων από όπου κατάγονταν οι περισσότεροι τους έχει λησμονήσει. Δεν υπάρχει δημόσιο Μνημείο, εκτός ενός μνήματος στο νεκροταφείο, ούτε γίνεται Μνημόσυνο για τα θύματα της σφαγής του 1944.
Και αυτή η σφαγή, όπως και οι δυο στην Πύλο, το λιντσάρισμα των 21 στις 27 Σεπτεμβρίου και των 24 τις επόμενες ημέρες, εγιναν ενώ το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΚΚΕ είχαν δηλώσει στην κυβέρνηση ότι οι δολοφονίες είχαν σταματήσει. Έγινε με απόφαση της ανωτάτης ηγεσίας του ΕΑΜ/ΚΚΕ Πελοποννήσου –Μπλάνας, Μπελογιάννης, Κουλαμπάς.
`
Ένα ακόμη δείγμα της ΗΘΙΚΗΣ ΥΠΕΡΟΧΗΣ της Αριστεράς!
Τήν 16η Νοεμβρίου 1955, ἡ ἐφημερίδα “ΣΗΜΑΙΑ” τῆς Καλαμάτας δημοσίευσε ἕνα φρικιαστικό διάλογο μέ τίτλο “ΜΗ ΜΕ ΛΕΡΩΣΕΙΣ”.
Ἡ ἐφημερίδα ἀνέφερε ὅτι ὁ διάλογος εἶχε γίνει στόν χῶρο τῆς ἐκτέλεσης, στή Βέργα Κορυφασίου, μεταξύ τοῦ μελλοθάνατου γιατροῦ Αντωνίου Πυλιώτη καί τοῦ ἐκτελεστοῦ του Σούλη Χωραϊτη ἀπό τούς Γαργαλιάνους.
Ἦταν αὐτός πού τόν εἶχε συλλάβει στούς Γαργαλιάνους, καί τοῦ εἶχε πάρει ἀμέσως τά παπούτσια του. Ὁ γιατρός ὑπενθύμισε στόν ἐκτελεστή του τίς ὑπηρεσίες πού εἶχε ἐπανειλημμένα προσφέρει στήν οἰκογένειά του ἀφιλοκερδῶς, καί τοῦ ζήτησε νά τοῦ χαρίσει τή ζωή.
Σέ ἀπάντηση ἐκεῖνος τόν εἰρωνεύτηκε, λέγοντας ὅτι θά τοῦ κάνει τή χάρη νά τόν σφάξει τελευταῖο. Τότε, ὁ μελλοθάνατος τοῦ ζήτησε τουλάχιστον νά μήν χρησιμοποιήσει τό μαχαίρι, ἀλλά νά τόν πυροβολήσει. Σ'αὐτή τήν παράκληση τοῦ μελλοθάνατου γιατροῦ, ὁ ἐκτελεστής τόν διεβεβαίωσε ὅτι δέν θά ὑπέφερε, γιατί τό μαχαίρι του ἦταν ... γλυκό σάν μέλι.
Ὅταν δέ ἦρθε ἡ ὥρα τῆς σφαγῆς του, τόν διέταξε νά ἀλλάξει τή θέση τοῦ σώματός του γιά νά “μήν τόν λερώσει” μέ τό αἷμα του!
Γιά χρόνια πολλά μετά τόν θάνατό του ὁ λαός τῶν Γαργαλιάνων, στή συντριπτική πλειοψηφία του, δέν μποροῦσε νά πιστέψει ὅτι οἱ ὑπεύθυνοι τοῦ ΕΑΜ/ΚΚΕ δολοφόνησαν τόν ἐξαίρετο αὐτό ἐπιστήμονα, καί πρό παντός εὐγενή ἄνθρωπο.
Μετά ἀπό 10 καί 15 χρόνια, πού ἐγώ μεγάλωνα στούς Γαργαλιάνους, ἄκουγα συχνά τό ὄνομά του σέ συζητήσεις τῶν μεγαλυτέρων. Πάντα μέ τό χαμόγελο, ἔτρεχε νά βοηθήσει τούς ἀσθενεῖς του. Χρήματα, ἄν ὑπῆρχαν τά δεχόταν. Ἄν ὄχι, βοηθοῦσε καί μέ τά φάρμακα.
Η φριχτή σφαγή των 19 στη Βέργα περιγράφεται λεπτομερώς από μαρτυρίες συμπατριωτών στο βιβλίο μου «ΜΑΤΩΜΕΝΕΣ ΜΝΗΜΕΣ 1940-45», από το ποιοί πηραν την απόφαση, ποιοί οδήγησαν εκεί τα θύματα, η διαδικασία της σφαγείς, τα ονόματα των θυμάτων, των σφαγέων και της τύχης των περισσοτέρων.
Αυτό που λείπει ακόμη είναι κάποια ἔνδειξη συγγνώμης ἀπό τούς ἡγέτες καί ἀπολογητές τῆς Ἀριστερᾶς, και αναγώριση των Θυμάτων του Κομμουνισμού με Ορισμό Ημέρας Μνήμης τους!
Οι κομμουνιστές συχνά λένε ότι ὁ ΕΛΑΣ εἶχε ἀναγνωριστεῖ ὡς συμμαχικός στρατός. Αν είναι έτσι, οι δολοφονίες αμάχων και αιχμαλώτων πού διέπραξε στή Μεσσηνία καί ἀλλοῦ είναι ἐγκλήματα πολέμου και δέν παραγράφονται! Το Κόμμα με όνομα ΚΚΕ δεν πρεπει να υπάρχει!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου