Αμαλία
Οι οδυνηρές εμπειρίες της χήρας του Νίκου Μπελογιάννη, Έλλης Παππά, στην ΕΣΣΔ.
Προ ημερών, είχα παρουσιάσει την τραυματική εμπειρία της Έλλης Παππά, χήρας του Νίκου Μπελογιάννη, από το άθλιο σύστημα υγείας της ΕΣΣΔ. Σήμερα, θα παρουσιάσω και τις υπόλοιπες εμπειρίες της από τον σοβιετικό «παράδεισο», τον οποίο επισκέφθηκε «με πρόσκληση που κανόνισε ο πρεσβευτής, ο σεμνότατος Κοριούκιν» (Σοβιετικός πρέσβης στην Αθήνα), τον Ιούνιο του 1965.
Την πρώτη δυσάρεστη εμπειρία, την ένιωσε με το «καλημέρα», μόλις έφτασε στο λιμάνι της Οντέσσας:
«Ηρθε στην καμπίνα μου η κοπέλα του -υποτίθεται- «Ιντουρίστ» (σ.σ. εννοεί πως ήταν της KGB). Μου είπε πως αυτή θα φρόντιζε για όλες τις διατυπώσεις, πήρε το διαβατήριό μου για να τακτοποιήσει τα πάντα. Βγήκα λίγο στο κατάστρωμα... Όταν με ειδοποίησαν να κατέβω στην καμπίνα μου, όλα κατέρρευσαν. Οι βαλίτσες μου ανοιχτές και μια κοπέλα αστυνομικός κρατούσε τα τεύχη του “Ταχυδρόμου”, που κάποιος από τους πολιτικούς πρόσφυγες είχε παρακαλέσει να του φέρω. Μου εξηγούσε πως αυτά τα τεύχη θα τα κρατούσε, απαγορευόταν η εισαγωγή τους στην ΕΣΣΔ!».
Μόλις έφτασε στην Μόσχα, την περίμενε νέα δυσάρεστη έκπληξη. Είχαν βάλει έναν πράκτορα της KGB ως «οδηγό» της, για να παρακολουθεί κάθε της βήμα:
«Στο αεροδρόμιο με υποδέχτηκαν ένας υπάλληλος του «Ιντουρίστ» και μια υπάλληλος του υπουργείου Εξωτερικών. Με οδήγησαν στο ξενοδοχείο. Εκεί, με παρέλαβε ο οδηγός μου, ο Βασίλης, πολιτικός πρόσφυγας και, όπως αντελήφθην αργότερα, πράκτορας της KGB».
Όταν ήταν στο νοσοκομείο, η Έλλη Παππά μάζευε από το πάρκο του «φύλλα, λουλουδάκια και άλλα δείγματα της μοσχοβίτικης χλωρίδας και τα ξέραινα ή τα πατίκωνα στα βιβλία μου». Ο πράκτωρ Βασίλης, το παρατήρησε και της είπε μια παράξενη ιστορία:
«Σε μια κουβέντα, έκανε λόγο για πράκτορες που στέλνει ο ιμπεριαλισμός, με διάφορα προκαλύμματα (δημοσιογράφους και τέτοια). Όσο πάνε χρησιμοποιούν καλύτερες μεθόδους. Να σκεφτείς ήταν ένας δημοσιογράφος που συνήθιζε να μαζεύει φύλλα και κλαράκια από το πάρκο. Τα ερεύνησαν με μηχανήματα χωρίς ν’ ανοίξουν τις βαλίτσες του και διαπίστωσαν πως είχαν ραδιενέργεια - ήταν κοντά ένα πυρηνικό εργοστάσιο. Θα τα έπαιρνε μαζί του, θα μετρούσαν τη ραδιενέργεια και θα εντόπιζαν που περίπου είναι το εργοστάσιο».
Μόλις τ’ άκουσε αυτά τα αλλόκοτα, η Έλλη Παππά άρχισε να αναρωτιέται: «Λες να εννοούσε εμένα ο Βασίλης; Ε, μόνο αυτό μου έλειπε, να με έχουν και για πράκτορα του ιμπεριαλισμού. Κι ακόμη το σκέφτομαι, ύστερα από 35 χρόνια. Λες να εννοούσε εμένα, που μάζευα λουλουδάκια σαν μαθητριούλα; Λες;».
Μετά την ανάρρωσή της, θέλησε να επισκεφθεί έναν γνωστό της καθηγητή. Λάθος μεγάλο, καθώς όποιος-α επισκεπτόταν την ΕΣΣΔ, ασχέτως αν ήταν κομμουνιστής ή όχι, έπρεπε να δει μόνο «εγκεκριμένα» εκ των προτέρων πρόσωπα, κι όχι όποιον ήθελε αυτός-ή:
«Στο νοσοκομείο ήρθε να με δει η βοηθός του Μπελέτσκι, γνωστού ελληνιστή, καθηγητή στο πανεπιστήμιο του Κιέβου. Η βοηθός του, καθώς και ο ίδιος δείχνανε ενδιαφέρον για τον Νίκο και για μένα, μου γράφανε στη φυλακή και με καλέσανε να πάω στο Κίεβο. Είπα στον Βασίλη πως πολύ θα ήθελα να πάω. Αποτέλεσμα: Σε δύο μέρες ειδοποιήθηκα να φύγω από την ΕΣΣΔ. Χωρίς άλλη εξήγηση. Ήταν κάπως σαν απέλαση».
Πριν φύγει, ειδοποιήθηκε πως πρέπει να δώσει μια συνέντευξη στην «Κομσομόλσκαγια Πράβντα». Η κατάληξη ήταν η εξής:
«Διερμηνέας στην συνέντευξη ήταν ο Πέτρος Ανταίος. Όταν φύγαμε, του ζήτησα να δω τα δοκίμια, ήθελα να βεβαιωθώ πως η συνεντευξή μου θα αποδιδόταν σωστά. Πήγαμε το βράδυ στην εφημερίδα, πήραμε το δοκίμιο, μου μετέφρασε το κείμενο ο Ανταίος και έπαθα ισχυρό σοκ. Στη “συνέντευξή” μου -που έφερε την υπογραφή μου!- δεν υπήρχε λέξη από όσα είπα. Ήταν ένα κείμενο δικό τους, στηριγμένο σε υλικό του αρχείου τους».
Ιδού και ο λυρικός επίλογος του ταξιδιού, που τόσο πολύ προσδοκούσε να κάνει: «Έφυγα από τη Μόσχα με αισθήματα ανακούφισης».
Τα σχόλια, δικά σας!
Πηγή:
Έλλη Παππά, «Μαρτυρίες μιας διαδρομής».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου