Ioannis Bougas

Οι ΣΦΑΓΕΙΣ στον Φενεό! Είκοσι ένας (21) ΕΛΑΣίτες και μέλη της ΟΠΛΑ. Όλους μπορείτε να τους βρείτε σε κάποιο έντυπο απολογητή της Αριστεράς να αναφέρονται ως «ηρωικοί Αντιστασιακοί»!

Είναι αυτοί τους οποίους ταυτοποίησα στο έργο μου «Αθώων Αίμα» ως τους τακτικούς σφαγείς στον Φενεό, όπου αυτόν τον μήνα, τον Ιούλιο του 1944, οι σφαγές 30 έως 50 ανθρώπων ήσαν καθημερινές! Είναι το ΑΝΟΜΟΛΟΓΗΤΟ έγκλημα των κομμουνιστών, που περιμένει Πατριωτική Κυβέρνηση να το αναγνωρίσει και να δικαιώσει τα θύματα!

Οι 21 σφαγείς και η τύχη τους.

-Ὁ χωροφύλακας Γεώργιος Πισογιαννάκης («Κρητικός» ἤ «Χανιώτης») (1), ἀπό τά Χανιά,

-Ὁ Σεραφείμ Γκιόκας (Καπετάν «Θύμιος») (2), ἀπό τό Κριεκούκι Ἀττικῆς,

-Ὁ Κωνσταντῖνος Γλυκός ἤ Σερμπέτης (2), ἀπό την Εὔβοια, κάτοικος Στόμιου,

-Ὁ Νικόλαος Δασκαλόπουλος (2), ἀπό τό Ἀρτεμίσιον (Κακούρι) Ἀρκαδίας,

-Ὁ Ἰωάννης Κανελλόπουλος (2) («Φραγκοράφτης»), ἀπό τό Ζευγολατιό,

-Ὁ Παναγιώτης Καρυώτης («Καραπάνος» (2)), ἀπό τή Νεμέα,

-Ὁ Ἰωάννης Κωστέας (2), ἀπό τό Λουτράκι,

-Ὁ Περίανδρος Λιακουσιώτης («Τίγρης» (2), ἀπό τό Βασιλικό Κορινθίας

-Ὁ ἀγροφύλακας Βλάσης Οἰκονομόπουλος (2), ἀπό τά Καλύβια (Ἀρχαία Φενεός),

-Ὁ Ἰωάννης Πανάγου («Βελεστῖνος» (2), ἀπό τό Βασιλικό Κορινθίας,

-Ὁ Βλάσιος Πρόβος (2), ἀπό τό Μούλκι Κιάτου,

-Ὁ ἀγροφύλακας Νικήτας Σαμαρτζῆς (2), ἀπό τά Καλύβια (Ἀρχαία Φενεός),

-Ὁ Ἀντώνιος Τομαρᾶς («Κεραυνός) (2), ἀπό τή Γονοῦσα (Λιόπεσι) Κορινθίας, κάτοικος Κιάτου,

-Ὁ Γιάννης Ἀδαμόπουλος («Μωριάς» (3), ἀπό τά Κουνινά Αἰγιαλείας,

-Ὁ Κων/νος Μπεκιάρης («Σίμος» (3), ἀπό τό Λουτράκι,

-Ὁ Νικόλαος Σταυρόπουλος («Μουσουλίνης» (3), ἀπό τή Γκούρα,

-Ὁ Γεώργιος Κωτσέλας (4), ἀπό τή Γκούρα Κορινθίας,

-Ὁ Δημήτρης Βουτσιάνης (καπετάν «Κίτσος» ἤ «Χάρος» (5) ἀπό τά Μαζέϊκα,

-Ὁ ἀγροφύλακας Παναγιώτης Ζιάγκος (6), ἀπό τό Πανόραμα (Φονιάς),

-Ὁ Βασίλης Παπακυριάκου (Καπετάν «Σφαγέας» (7), ἀπό τό Βασιλικό Κορινθίας,

-Ὁ Ἀπόστολος Καραΐσκος (8 ), ἀπό τό Ἡράκλειο (Ἀρχαία Νεμέα),

Στό Στρατόπεδο τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, στόν Φενεό, ὑπῆρχαν σφαγεῖς πού ἦταν πάντα ἐκεῖ, ὡς φρουροί -ἦταν οἱ «in residence killers», οἱ «τακτικοί σφαγεῖς»- καί ἄλλοι πού ἐπιστρατεύονταν γιά νά τούς βοηθήσουν ὅταν ἐπρόκειτο νά ἐκτελεσθεῖ μεγάλη ὁμάδα θυμάτων. Αὐτοί ἦταν οἱ «killers οn call», «σφαγεῖς ἀνάγκης ή έκτακτοι».

Οι είκοσι ένας της ανωτέρω λίστας εἶναι βεβαιωμένο ὅτι ἀνῆκαν στήν πρώτη κατηγορία σφαγέων στόν Φενεό, ήσαν ταλτικοί σφαγείς!

Η τύχη των 21 σφαγέων.

Ο φέρων τον αριθμόν (1). Γιά τόν χωροφύλακα Πισογιαννάκη, σέ ἕνα ἱστορικό κείμενο τῆς «Ἀργολικῆς Ἀρχειακῆς Βιβλιοθήκης Ἱστορίας καί Πολιτισμοῦ» ἀναφέρεται ὅτι «ἐκτελέστηκε ἀπό τούς Γερμανούς», χωρίς λεπτομέρειες γιά τόν τόπο καί χρόνο τῆς ἐκτέλεσης, οὔτε τήν πηγή τῆς πληροφορίας.

Οι 12 σφαγείς, οι φέροντες τον αριθμό (2) δικάστηκαν, καταδικάστηκαν εἰς θάνατον καί ἐκτελέστηκαν. Τά ἐγκλήματά τους ἦταν τόσα πολλά καί τόσο φρικώδη, πού δέν τούς γλύτωσε κανένα ἀπό τά πολλά μέτρα ἐπιεικείας ἀπό τίς κυβερνήσεις τῆς περιόδου 1946-49.

Οι τρεις σφαγείς με τον αριθμό (3). Αὐτοί, μετά τή Συμφωνία τῆς Βάρκιζας πέρασαν στήν παρανομία καί ἔγιναν φυγόδικοι στά βουνά, ἀλλά τελικά βρῆκαν τόν θάνατο. Ὁ «Μουσολίνης» σκοτώθηκε σέ ἀνταλλαγή πυρῶν μέ παραστρατιωτικούς ἀντικομμουνιστές τόν Μάρτιο τοῦ 1945, ὁ «Μωριᾶς» πέθανε μετά ἀπό ἄγριο ξυλοδαρμό ἀπό ἐθνοφύλακες πού τόν ἔπιασαν ζωντανό μετά ἀπό τραυματισμό του τόν Ἰούνιο τοῦ 1945, καί ὁ καπετάν «Σίμος» πέθανε στό νοσοκομεῖο Κορίνθου τόν Νοέμβριο τοῦ 1947. Ἔζησε ἐκεῖ ἀπό τήν ἄνοιξη τοῦ 1945, ὅταν τόν ἔπιασαν παραστρατιωτικοί στά Γεράνια ὄρη καί τόν βασάνισαν ἄγρια πρίν τόν παραδώσουν στίς ἀρχές.

Καί οἱ τρεις ἀποτελοῦν κλασσικές περιπτώσεις θυμάτων τῆς Λευκῆς Τρομοκρατίας τοῦ 1945-46, ἀπό τούς ἀντικομμουνιστές τῆς δεξιᾶς ἤ Χίτες καί Ἐθνοφύλακες πού πολλές φορές παρεκτρέπονταν λόγω τῶν αἰσθημάτων ἀντεκδίκησης πού ἔτρεφαν γιά προσωπικά ἤ οἰκογενειακά παθήματα ἀπό τό ΕΑΜ/ ΕΛΑΣ/ΟΠΛΑ τήν περίοδο τῆς Κόκκινης Τρομοκρατίας.

Ο φερων τον αριθμό (4). Ὁ Γ. Κωτσέλας μετά τή Βάρκιζα πέρασε στήν παρανομία καί ἀργότερα βγῆκε πάλι στό βουνό ὡς κομμουνιστής ἀντάρτης. Σκοτώθηκε ἀπό τόν Στρατό τό 1948.

Ο φέρων τον αριθμό (5) επέζησε. Μετά ἀπό λίγα χρόνια φυγόδικος καί μερικά στή φυλακή, ἔζησε ἐλεύθερος καί μέ «οἰκονομική ἐπιφάνεια», «ὑπερήφανος ἀντιστασιακός» καί συγγραφέας! Είναι πολύ πιθανόν να είχε συγκεντρώσει μεγάλο ποσόν χρυσών λιρών. ‘Εκανε και βρώμικες δουλειές για τον διοικητή του 6ου Συντάγματος Κορινθίας του ΕΛΑΣ, τον Ταγ/ρχη Βαζαίο.

Ο φερων το αριθμό (6) επέζησε. Μετά τή Βάρκιζα ἐξαφανίσθηκε ἀπό τό χωριό του. Δέν εἶναι γνωστό ἄν δικάσθηκε ποτέ. Ἐπέστρεψε στό χωριό του μόνο νεκρός γιά ταφή τήν δεκαετία τοῦ 1980.

Για τους σφαγείς τους φέροντες τους αριθμούς (7) καί (8 ) δέν βρῆκα τί ἀπέγιναν.

Πως εξελίχθηκαν οι σφαγές στην Πελοπόννησο και στον Φενεό.

Στο τέλος Νοεμβρίου 1943, η Α’ Παμπελοποννησιακή συνδιάσκεψη τοῦ ΕΑΜ στή Στρέζοβα Αχαίας, εἶχε περάσει σέ ὅλες τίς Ἐπιτροπές τοῦ ΕΑΜ τήν ἐπιλογή τῆς Τρομοκρατίας ὡς πολιτική τοῦ ΚΚΕ μέ τό σύνθημα «νά ξεπατωθεῖ ἡ ἀντίδραση». Ἡ πολιτική αὐτή ἐφαρμόσθηκε παντοῦ στόν «Ἐλεύθερο Μωριά», ἀλλά δέν φαίνεται ὅτι ἱκανοποίησε τόν Ἀχιλλέα Μπλάνα, ὁ ὁποῖος μετά τό τέλος τοῦ 1943, ἦταν ὁ ἡγέτης τοῦ ΕΑΜ/ΚΚΕ στήν Πελοπόννησο.

Κάλεσε νέα συνάντηση τῶν στελεχῶν τοῦ ΚΚΕ στή Στρέζοβα στίς 19 Ἀπριλίου 1944 και εκεί προέβη στη διαπίστωση ὅτι «τά μέτρα σχετικά μέ τό κυνήγι τῆς ἀντίδρασης εἶχαν χαλαρώσει» τούς τελευταίους μῆνες. Ζήτησε μεγαλύτερη ἀποφασιστικότητα καί «πιό προσεκτικό σχεδιασμό καί ἐκτέλεση» στή διαδικασία «ἐξαφάνισης τῶν προδοτῶν καί τῶν ἀντιδραστικῶν». Στό μέλλον «ἔπρεπε νά λείψουν οἱ ἐκτελέσεις ἀντιδραστικῶν μέ προχειρότητα καί ἡ ἐγκατάλειψη τῶν πτωμάτων ἄταφων ὥστε νά χρησιμοποιοῦνται ἀπό τήν προπαγάνδα τῆς «ἀντίδρασης» ἐναντίον τοῦ Κόμματος».

Ὁ (φανερός) ρόλος τῶν κλιμακίων τῆς ΟΠΛΑ θά περιοριζόταν πλέον στή σύλληψη τῶν ὑπόπτων (καί μεταφορά στό καθορισμένο Φρουραρχεῖο ἤ Στρατόπεδο). Τά μέλη τῆς ΟΠΛΑ θά χρησιμοποιοῦσαν τά ὅπλα τους δημόσια μόνον ἄν ὁ ὕποπτος πρόβαλε ἀντίσταση ἤ προσπαθοῦσε νά δραπετεύσει. Οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Κόμματος ἐπέστρεψαν στίς Ἐπαρχίες τους στό τέλος Ἀπριλίου 1944, μέ τίς νέες ὁδηγίες πρός τήν ΟΠΛΑ νά κάνει «διακριτικές, προσεκτικές συλλήψεις» καί μέ τήν ἐντολή νά ὀργανώσουν «ὁμάδες ἀνακριτῶν» καί «ὁμάδες ἐξαφάνισης τῶν κρατουμένων».

Οἱ τελευταῖες ἦταν εὐφημισμός γιά τίς «ὁμάδες σφαγέων» καί ὁδήγησε στήν ἀναζήτηση «χασάπηδων» καί «δυνατῶν, μεγαλόσωμων νεαρῶν» νά γίνουν μέλη τῆς ΟΠΛΑ. Φυσικά, τά περισσότερα μέλη τῆς ΟΠΛΑ προῆλθαν ἀπό τόν ΕΛΑΣ, τόν τακτικό ή τόν ἐφεδρικό. Αὐτό ἀργότερα, θά ὁδηγήσει στήν λανθασμένη ἐντύπωση ὅτι «κάθε ἀντάρτης τοῦ ΕΛΑΣ ἦταν ἐγκληματίας», καί θά προκαλέσει καί πολλές ἄδικες διώξεις.

Ο Θόδωρος Ζέγκος (Στάθης ή Τριαντάφυλλος) ήταν τότε Α΄ Γραμματέας ΚΚΕ Αργολιδοκορινθίας και άρχισε να εφαρμόζει στην κυριολεξία την εντολή του Μπλάνα με τη δική του εντολή «Λεπίδι-Λεπίδι στην Αντίδραση»! Ο Ζέγκος ζήτησε από τους τοπικούς υπεύθυνους του ΕΑΜ καταστάσεις με ονόματα «αντιδραστικών», σε ποσοστό τουλάχιστον 5% για να σφαγούν. Οι ομαδικές σφαγές ακολούθησαν στους τόπους θυσίας την περίοδο Ιουνίου – Αυγούστου.

Πηγή: «Αθώων Αίμα, «Ελεύθερος Μωριάς» 1943-44», Ιωάννης Κ. Μπογάς, Εκδόσεις Πελασγός, Τόμος Β΄

Παρακαλώ, τυχόν σχόλια να είναι ευπρεπή.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΕΙΣΤΕ ελεύθερα.

Ευχαριστώ.