ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΜΠΟΥΓΑΣ (Ioannis Bougas) - Ιστορία 1940-1949

Ioannis Bougas ·

9/9/1942. Ο Κλάρας επιβάλει στους συντρόφους του να σφάξουν τους αιχμαλώτους από τη Μάχη της Ρεκάς!


Στην οροσειρά της Γκιώνας, στη χαράδρα της Ρεκάς, μεταξύ Βίνιανης και Προσήλιου.ο Βελουχιώτης με την πρώτη μικρή Ομάδα του επετέθη σε ενα στρατοπαιδευμένο τμήμα 50 Ιταλών. Σύμφωνα με τους ακολούθους του σκότωσε τους 35, συνέλαβε 13, ενώ μόνο 2 διέφυγαν. Στην Ομάδα του Βελουχιώτη συμμετείχαν τα μετέπειτα στελέχη του ΕΛΑΣ και του «ΔΣΕ» «Διαμαντής» (Γιάννης Αλεξάνδρου, «Νικηφόρος» (Δημήτρης Δημητρίου), ο «Περικλής» (Γιώργος Χουλιάρας), ο «Πελοπίδας» (Παντελής Λάσκας, οι ληστοφυγόδικοι Καραλιβαναίοι και άλλοι.

Μέχρι τότε ο Βελουχιώτης είχε κάνει λίγα εγκλήματα, κορυφαίο ήταν η δολοφονία του τσιφλικά Μαραθέα, και η ομηρία και στη συνέχεια βιασμός και δολοφονία του νεαρού γυιού του Γιώργου Μαραθέα. Η μάχη της Ρεκάς έδειξε μια ακόμη πλευρά της εγκληματικής φύσης του Βελουχιώτη! Ότι είχε άρρωστη κλήση στη βία και τις σφαγές με μαχαίρι, για τρομοκρατία και επιβολή, πρώτα στους δικούς του συντρόφους. Εξανάγκασε όλους τους συντρόφους του, για να μυηθούν και να ενταχθούν σην Ελασίτικη Ομάδα του, να σφάζουν κάποιον Έλληνα «αντιδραστικό», χωροφύλακα, Ιταλό ή Γερμανό αιχμάλωτο στρατιώτη.

Αυτό είναι ένα απόσπασμα από την περιγραφή της σφαγής των Ιταλών αιχμαλώτων, που είχαν συλληφθεί στην Μάχη της Ρεκάς, και τους οποίους ο Βελουχιώτης είχε πρώτα περιφέρει στα χωριά σε άθλια κατάσταση, βασανίζοντάς τους απάνθρωπα και εξευτελίζοντάς τους: «έπιασε και φώναξε [ο Άρης] έναν–έναν οκτώ–δέκα ονόματα από μας για το απόσπασμα. Φώναξε και τον Διαμαντή. Ο Διαμαντής ταράχτηκε. Πήγε χλωμός κοντά στον Άρη. «Καπετάνιε», είπε σιγά, «δεν μπορώ να την κάνω αυτήν την δουλειά!». Τινάχτηκε πρασινισμένος ο Άρης. «Εγώ νομίζεις μπορώ, Διαμαντή; την ήξερα από το σπίτι μου; Είμαστε στρατός! Θα κάνεις αυτό που σε διατάσσουν»... Ο Διαμαντής έσκυψε το κεφάλι». («Η ΕΑΜική αντίσταση 1941–1944», Γιάννης Δ. Σακκάς, Εκδόσεις Παπαζήση, 1998, σελ. 214).

Μετά από ενάμιση περίπου μήνα, στις 26 Νοεμβρίου 1942, μια ημέρα μετά το σαμποτάζ της γέφυρας του Γοργοποτάμου, ο Βελουχιώτης υποχρέωσε έναν νεαρό αντάρτη του, τον Κώστα Γκέκα («Ατρόμητο») να σφάξει έναν Ιταλό αιχμάλωτο, τον Giovanni από το Leche της Ιταλίας, με την χαντζάρα του Θύμιου Μπάφα, από την ομάδα του ληστοφυγόδικου Καραλίβανου. Εκεί ακούστηκε από όλους τους αντάρτες που είχε μαζί του ο Βελουχιώτης, ότι ήταν ο Γκέκας ήταν ο ΜΟΝΟΣ από τους άνδρες του Βελουχιώτη που μέχρι εκείνη την ημέρα δεν είχε σφάξει άνθρωπο!