Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012
Μειώθηκε κατά 105 δισ. ευρώ το χρέος μετά το κούρεμα - Τι σημαίνει αυτό;
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 2010. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 2010. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 10 Μαρτίου 2012
Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2012
Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012
To 30% που όλοι θέλουν να ξεχάσουν!
Κι όμως οι ξένοι μας το είχαν πει από την αρχή, πριν ακόμη υπογραφεί το πρώτο Μνημόνιο, με πρώτο και καλύτερο τον «φίλο της Ελλάδας», Στρος Κάν, τότε επικεφαλής του ΔΝΤ.
Τι είχε πει;
Είχε πει το εξής απλό: ότι στην περίπτωση της Ελλάδας, που δεν μπορεί να γίνει υποτίμηση για να αυξηθεί- πρόσκαιρα έστω- η ανταγωνιστικότητα, θα πρέπει να γίνει «εσωτερική υποτίμηση». Δηλαδή να μειωθούν οι τιμές παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών αλλά και οι τιμές περιουσιακών στοιχείων, (assets) κατά ένα ποσοστό. Κι αυτό το ποσοστό, όπως όλοι θα έπρεπε να ξέρουν πλέον, υπολογίζεται στο 30%.
Κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε βέβαια να γίνει με… μαγικά. Απαραίτητη προϋπόθεση αυτής της μείωσης ήταν η πολύ βαθιά ύφεση, που θεωρητικά θα κρατήσει έως ότου η οικονομία βρει νέα επίπεδα ισορροπίας και γίνει πιο εξωστρεφής.
Όπως κι αν δούμε λοιπόν το «πρόβλημα» της Ελλάδας, είτε το δούμε σαν ζήτημα ανταγωνιστικότητας, είτε ως ζήτημα υπερβολικών δαπανών και μειωμένων εσόδων από την πλευρά του Δημοσίου, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, σε μια οικονομία που επί δεκαετίες στηρίζεται στον κρατικό τομέα, στην εγχώρια κατανάλωση και στην παραοικονομία.
Η σκληρή, σκληρότατη ύφεση.
Που μειώνει-και θα συνεχίσει να μειώνει- εισοδήματα και περιουσιακά στοιχεία.
Ο φαύλος αυτός κύκλος θα συνεχιστεί έως ότου καταφέρουμε πράγματι να χτίσουμε ένα καλύτερο οικονομικό μοντέλο, περισσότερο «ανοικτό» στον υπόλοιπο κόσμο, μέσω του τουρισμού, των ξένων επενδύσεων και των εξαγωγών. Κάτι που προφανώς δεν πρόκειται να γίνει από την μια μέρα στην άλλη, αλλά ούτε κι από τον ένα χρόνο στον άλλο.
Όσο καθυστερούμε να κτίσουμε αυτό το μοντέλο, τόσο περισσότερο θα κρατήσει ο φαύλος κύκλος, τόσο θα ενισχύεται η άποψη των «σκληρών» της Ευρώπης, ότι η Ελλάδα «ούτε μπορεί, αλλά ούτε και θέλει».
Νομίζω ότι αυτή την σκληρή αλλά απλή αλήθεια, δεν την έχουμε καταλάβει οι περισσότεροι.
Όπως δεν έχουμε καταλάβει ότι η διέξοδος από αυτή την κατάσταση απαιτεί ριζικές αλλαγές και στον τρόπο που λειτουργεί η ελληνική κοινωνία.
Αν δεν θέλουμε να γίνουμε Βουλγαρία και Αλβανία, πρέπει να αλλάξουμε. Αν θέλουμε απολαβές ανεπτυγμένης χώρας, πρέπει να αποκτήσουμε δομές και νοοτροπίες με χαρακτηριστικά ανεπτυγμένης χώρας, από την πλευρά της αποτελεσματικότητας, της ισονομίας, της ευελιξίας και της καινοτομίας.
Και μαζί, πρέπει να αποκτήσουμε δικαιότερη κατανομή του πλούτου, μια διαδικασία που σήμερα νοθεύεται απίστευτα, όχι τόσο από τους φορολογικούς συντελεστές, αλλά από το εύρος και το μέγεθος της φοροδιαφυγής.
Οι αλλαγές προς αυτές τις κατευθύνσεις, θα έπρεπε να γίνονται από τώρα, συγκροτημένα, παράλληλα με τα ποσοτικά μέτρα που λαμβάνονται-και με ιδιαίτερη συνέπεια.
Τα συστήματα Παιδείας και Δικαιοσύνης, η αναδιοργάνωση του Χωροταξικού, η απλούστευση των νόμων, το άνοιγμα των επαγγελμάτων, η ορθολογική μείωση της γραφειοκρατίας και η ευρύτατη πάταξη της φοροδιαφυγής, όλα αυτά απαιτούν μελέτη και χρόνο.
Δυστυχώς όμως ουδείς φαίνεται να ασχολείται σοβαρά με τούτα τα θέματα, παρότι τελικά θα κρίνουν το μέλλον μας.
Όσο λοιπόν διαρκεί αυτή η κατάσταση, με τους περισσότερους να επιδιώκουν τη διατήρηση προνομίων και κεκτημένων, ακόμη και εις βάρος των υπολοίπων, καλά θα κάνουμε να θυμόμαστε αυτό το περίφημο 30%.
Γιατί ακόμη και στο πιο καλό «σενάριο», ελάχιστοι θα καταφέρουν να ξεφύγουν απ αυτό.
Κι αν συνεχίσει η εξάπλωση της ύφεσης στην Ευρώπη, (βλέπε τα μέτρα σε Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, όλες χώρους του ανταγωνιστικού μας Νότου), τότε ακόμη κι αυτό το 30%, ίσως να μην αποδειχτεί αρκετό!
Euro2day
Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012
Το ΠΑΣΟΚ και η Ελλάδα.
Θα διερωτώνται ασφαλώς οι Έλληνες, τι πρόκειται να μείνει τελικά στο δημόσιο βίο και στη συνείδηση των πολιτών από το πολυδιαφημισμένο ραντεβού του ΠΑΣΟΚ με την ιστορία. Κάποιες θετικές επιδράσεις, ελάχιστες δυστυχώς, θα υπάρξουν...
Κατά τα λοιπά "μπρός, πίσω, τίποτε", όπως θάλεγε ο Παλαμάς. Ή σωστότερα, η ανάμνηση μιας επιδρομής. Όταν όλα θα έχουν παρέλθει, οι μητέρες θα φοβίζουν τα παιδιά τους με την απειλή: "έρχεται το ΠΑΣΟΚ".
Αθανάσιος Κανελλόπουλος.1988. Από τον πρόλογο του βιβλίου "Λογομάγειροι και Δημοκόποι" (Παραπολιτικά 2)
Το μόνο που δε φανταζόταν ο Κανελλόπουλος ήταν ότι θα έπρεπε να περάσουν άλλα 24 χρόνια!!! Και, φυσικά, δεν ξέρουμε πόσα ακόμα χρόνια θα πληρώνουμε αυτή την επιδρομή.
Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012
Ποια είναι η πραγματική αλήθεια για την ελληνική καταστροφή;
Ενα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της εφημερίδας New Europe που βάζει πραγματικά το δάχτυλο επί των τύπων των ήλων.
Ξεκινάει το δημοσίευμα με αναδρομή στο παρελθόν
Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012
Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012
Απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα για το Δίκαιο της …χρεοκοπίας
Προσέξτε αυτό το άρθρο. Απαντά σε κρίσιμα ερωτήματα περί χρέους που “διέπεται” από Ελληνικό ή Αγγλικό Δίκαιο… Οι νομικές συνέπειες μιας απόφασης χρεοκοπίας
Η κρίση χρέους που μαστίζει την Ελλάδα έχει πλέον εισέλθει σε νέες φάσεις μετά την αναδιάρθρωση του Ιουλίου και το τελευταίο «κούρεμα» του Οκτωβρίου. Κανείς δεν γνωρίζει την κατάληξη και αποτελεσματικότητα των σχετικών αποφάσεων, γεννιούνται όμως ορισμένα ερωτήματα για τη νομική σημασία των γεγονότων αυτών, ειδικότερα αναφορικά με τις έννομες σχέσεις του ελληνικού κράτους με τους ιδιώτες πιστωτές του.
Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011
Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011
Ο Ομπάμα απειλεί την Μέρκελ αν δεν δώσει λύση στην Ελλάδα
- «Δεν θα φύγετε αν δεν συμφωνήσετε» λένε οι Αμερικάνοι
Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011
Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011
Ας κάνουν οι ξένοι ό,τι δεν µπορούµε εµείς
Εθνική κυριαρχία στα οικονοµικά ζητήµατα δεν σηµαίνει ότι «το έθνος» ασκεί την κυριαρχία, γιατί το έθνος δεν είναι υποκείµενο και δεν ασκεί τίποτε. Σηµαίνει ότι την οικονοµική πολιτική την ασκούν οµάδες που είναι πολίτες ετούτης της χώρας και όχι κάποιας άλλης. Αλλά η κυριαρχία που ασκούν δεν είναι πάντα σε όφελος των υπόλοιπων πολιτών της χώρας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)