Αμαλία

@4fABkkc5xTv2aek

Διατάσσω: Να συλληφθούν όλοι οι Έλληνες άνω των 16 ετών! Σε λίγες ώρες συμπληρώνονται 88 χρόνια από το ξεκίνημα της σταλινικής «Ελληνικής Επιχείρησης», που διήρκεσε μέχρι τον Μάρτιο του 1938 και αφορούσε τους Έλληνες, από 16 ετών και άνω, στις περιοχές της Μαριούπολης, του Ντόνετσκ, του Κρασνοντάρ και της Γεωργίας. Οι διώξεις των Ελλήνων, εντάσσονταν στην γενικότερη εθνοκάθαρση 14 μη σλαβικών μειονοτήτων της ΕΣΣΔ, βάσει της απόφασης του σοβιετικού Πολίτ-Μπιρό «Περί αντισοβιετικών στοιχείων», στις 2 Ιουλίου 1937. Αντισοβιετικά στοιχεία, θεωρούνταν όλα ανεξαιρέτως τα μέλη των μειονοτήτων αυτών, μηδέ εξαιρουμένων των εξ αυτών κομμουνιστών.

Σύμφωνα με την απόφαση, οι θεωρούμενοι ως πιο εχθρικοί, θα έπρεπε να συλληφθούν αμέσως και να εκτελεστούν, οι δε υπόλοιποι, να σταλούν στα Γκουλάγκ. Έτσι, διώχθηκαν οι Πολωνοί, οι Γερμανοί, οι Ιάπωνες, οι Κορεάτες, οι Ρουμάνοι, οι Τσέχοι, οι Έλληνες, οι Φινλανδοί, οι Λετονοί και άλλοι. Οι διωγμοί των Ελλήνων έγιναν επί τη βάσει της υπ' αριθμόν 50215 «ντιρεκτίβας», του διευθυντή της NKVD και στενού συνεργάτη του Στάλιν, Νικολάι Γιέζωφ, που ανέφερε τα εξής: «Διατάσσω: Στις 15 Δεκεμβρίου, ταυτόχρονα, σ’ όλες τις Δημοκρατίες και τις Περιφέρειες, να συλληφθούν όλοι οι Έλληνες άνω των 16 ετών, για κατασκοπευτική και εθνικιστική αντισοβιετική δραστηριότητα». Ειδικότερα, οι Έλληνες κατηγορούντο ότι είχαν συστήσει παράνομες οργανώσεις, σκοπός των οποίων υποτίθεται πως ήταν: «Η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και η δημιουργία ελληνικής δημοκρατίας στη νότια Ρωσία, με ενεργή συμμετοχή των μυστικών υπηρεσιών της Ελλάδας προς όφελος των βρετανικών, γερμανικών, και ιαπωνικών υπηρεσιών». Τα αποτελέσματα της «Ελληνικής Επιχείρησης», ήταν τα εξής: «Στην επικράτεια του Κρασνοντάρ εκτελέστηκαν 4.448 Έλληνες. Αυτοί αποτελούσαν το 94% των συλληφθέντων. Στην περιοχή του Ντονέτσκ εκτελέστηκαν 4.237 Έλληνες, που αποτελούσαν το 85% των συλληφθέντων. Από τους περίπου 16.000 Έλληνες που συνελήφθησαν εκτελέστηκε το 86%». Όσοι από τους συλληφθέντες γλίτωσαν την εκτέλεση (περίπου 2.000), οδηγήθηκαν στα Γκουλάγκ της Σιβηρίας, όπου ο μέσος όρος ζωής έφτανε τους 3-4 μήνες, λόγω των απάνθρωπων συνθηκών εργασίας (16 ώρες την ημέρα, κάθε μέρα) και των δυσμενών καιρικών συνθηκών. Οι περισσότεροι κατέληξαν στο Γκουλάγκ της Κολυμά, όπου εκτελούσαν καταναγκαστικά έργα εξόρυξης χρυσού. Στην Κολυμά, πέθανε τουλάχιστον το 46% των Ελλήνων που είχε σταλεί εκεί. Παράλληλα, έκλεισαν όλα τα ελληνικά σχολεία, οι πολιτιστικοί σύλλογοι και οι εκδοτικοί οίκοι. Από τις διώξεις δεν εξαιρέθηκαν οι Έλληνες κομμουνιστές, που είχαν καταφύγει στην ΕΣΣΔ για να γλιτώσουν τις διώξεις που υφίσταντο στην Ελλάδα, δηλαδή φυλακίσεις και εξορίες σε νησιά, με πιθανότητες επιβίωσης %. Γι’ αυτούς, υπήρξε ειδική στοχοποίηση στην ντιρεκτίβα του Γιεζώφ: «Πολιτικοί πρόσφυγες από την Ελλάδα και όλοι οι Έλληνες, οι οποίοι ήρθαν παράνομα στην ΕΣΣΔ, άσχετα από ποια χώρα έφτασαν». Στην σύγχρονη Ελλάδα, οι αριστεροί όχι μόνο δεν αρνούνται τους διωγμούς, αλλά τους δικαιολογούν κιόλας. Σχετικό άρθρο του Ριζοσπάστη, της 25/8/2017, αναφέρει: «Πράγματι, κατά τη δεκαετία του 1930, πάρθηκαν μια σειρά μέτρων από τις σοβιετικές αρχές που είχαν να κάνουν: α) Με τη διαπίστωσή τους, στις αρχές της δεκαετίας του 1930, πως οι εθνικές οργανώσεις και θεσμοί (όπως οι αυτόνομες εθνικές περιοχές, τα εθνικά σχολεία κ.λπ.), αντί να αποδυναμώσουν τις εθνικιστικές τάσεις, μετατράπηκαν σε εφαλτήρια για την ενίσχυσή τους. β) Με την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη και τη διαπίστωση πως ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος ήταν αναπόφευκτος. Οι αυξανόμενες επαφές τμήματος της διασποράς με τις φασιστικές κυβερνήσεις του εξωτερικού, σε συνδυασμό με το ρόλο που έπαιξε ο αστικός εθνικισμός (ως «πέμπτη φάλαγγα») κατά την ιμπεριαλιστική επέμβαση στην ΕΣΣΔ το 1919-1920, δημιούργησε εύλογες ανησυχίες στη σοβιετική κυβέρνηση». Τα σχόλια δικά σας! Πηγές: Βλάσης Αγτζίδης, «Ποντιακός Ελληνισμός: Από τη Γενοκτονία και τον Σταλινισμό στην Περεστρόικα». Iβάν Τζουχά, «Ελληνική Επιχείρηση».