ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΜΠΟΥΓΑΣ (Ioannis Bougas) - Ιστορία 1940-1949

Ioannis Bougas 

Η Βίαιη Επιστράτευση ήταν η βασική πηγή ανταρτών του λεγόμενου ΔΣΕ!
Η τύχη τριών πρώην ανταρτών του ΕΛΑΣ, που αρνήθηκαν την πρόσκληση, και 40 νέων του χωριού Μορφοβούνι (Βουνέσι) Καρδίτσας που επιστρατεύτηκαν ανήμερα των Φώτων του 1947!.

Το αντάρτικο του 1946-49 χτίσθηκε από τρεις πηγές, καθοδικά ως προς τους αριθμούς:
1. Βίαιη επιστράτευση ανδρών (αλλά και γυναικών μετά το φθινόπωρο του 1947), φιλικών ή όχι προς τους στόχους της Ανταρσίας,
2. Σλαβοφρόνων από τη Μακεδονία, κυρίως τη Δυτική, και
3. Παλαιών μελών του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΟΠΛΑ που είτε δεν μπορούσαν λόγω εγκλημάτων να επιστρέψουν στον ειρηνικό βίο, ή επιθυμούσαν εθελοντικά να συνεχίσουν τον «αγώνα».

Οι πρώτοι που αντιμετώπισαν τη βίαιη επιστράτευση, χωρίς περιθώρια άρνησης, ήσαν οι πρώην αντάρτες του ΕΛΑΣ που δεν είχαν ανέβει εθελοντικά στο βουνό μετά το 1946. Τρεις πρώην Ελασίτες από το Μορφοβούνι (Βουνέσι) Καρδίτσας – ο Θωμάς Τόλιας (καπετάν «Μητρούσιας») και τα αδέλφια Κώστας και Αριστείδης Κυριαζής- δολοφονήθηκαν ανήμερα των Φώτων το 1947, γιατί στις επανειλημένες προσκλήσεις των ανταρτών να ανεβούν στο βουνό αρνούντο!

Ποιά ήσαν τα θύματα;
Ο Θωμάς Τόλιας (καπετάν «Μητρούσια»), στην αρχή της Κατοχής ήταν διοικητής του Σταθμού Αγριάς Βόλου. Εγκατέλειψε τον Σταθμό και προσχώρησε στον ΕΛΑΣ, όπου αργότερα ανέπτυξε φιλία με τον Άρη Βελουχιώτη, ο οποίος τον όρισε Φρούραρχο του Γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ στη Νεράιδα Καρδίτσας.
Μετά την απελευθέρωση συνελήφθη και δικάστηκε με την κατηγορία ότι «ως επικεφαλής ομάδας ανταρτών το 1943 συμμετείχε στη δολοφονία δύο Ελλήνων «συνεργατών των Ιταλών» στην περιοχή της Αγριάς. Λόγω έλλειψης στοιχείων σε βάρος του αθωώθηκε. Συνήθως ήταν δύσκολο να βρεθούν μάρτυρες για τα εγκλήματα της Κόκκινης Τρομοκρατίας.
Τα αδέλφια Κυριαζή ήσαν κουμπάροι του Τόλια και είχαν προσχωρήσει για ένα διάστημα στον ΕΛΑΣ υπό πίεση, χωρίς να είναι κομμουνιστές.

Ο Τόλιας και τα αδέλφια Κυριαζή από το 1946 πιέζονταν από την Οργάνωση Ένοπλων Καταδιωκομένων Ανταρτών Βουνεσίου να ξαναβγούν στο βουνό, αλλα αρνούνταν. Το απόγευμα της 5ης Ιανουαρίου 1947 τα τρία θύματα συνελήφθιησαν και μετά από κάποιες στάσεις για ανάκριση ή να τους τεθεί το δίλημα «στο βουνό, ή», οδηγήθηκαν σε μια τοποθεσία πλησίον της Νευρόπολης Καρδίτσας, όπου δολοφονήθηκαν χωρίς ποτέ να βρεθούν τα πτώματά τους.

Τη δολοφονία των τριών κατοίκων του χωριού ακολούθησε την ίδια ημέρα Βίαιη Επιστράτευση 40 νέων του Χωριού ηλικίας 18-25 ετών για τον «Μεγάλο Σκοπό». Επικεφαλής των ανταρτών που έκαναν την βίαιη επιστράτευση ήταν ο δικηγόρος Κώστας Καφαντάρης (καπετάν «Νικηταράς») από το Βουνέσι, τότε καπετάνιος του Αρχηγείου Αγράφων.
Από τους 40 επιστρατευθέντες 19 σκοτώθηκαν, κάποιοι συνελήφθησαν και δικάστηκαν σε μακροχρόνιες φυλακίσεις, άλλοι παραδόθηκαν και αφέθησαν ελεύθεροι και μερικοί κατέληξαν για χρόνια στο Παραπέτασμα.
Πάντως, από το χωριό Βουνέσι οι περισσότεροι από τους 40 νέους έλειψαν, και αυτό συνέβη σε πολλές εκατοντάδες ορεινά χωριά και χωριά της μεθορίου!

Πηγές: Εφημερίδα «Θεσσαλική Ηχώ»,10-1-1947, Αρχεία Έκτακτων Στρατοδικείων Καρδίτσας, Ομάδα F/B «Φίλοι Λίμνης Πλαστήρα»

(Ευχαριστώ όλους που μου στέλνουν αιτήματα φιλίας. Δυστυχώς δεν μπορώ να τα ικανοποιήσω λόγω του ορίου των 5000, αλλά έχω την Ομάδα Ioannis Bougas (ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΜΠΟΥΓΑΣ) στην οποία αναρτώ όλα τα Ιστορικά ποστ της σελίδος μου. Στη σελίδα αναρτούν και άλλα μέλη της Ομάδος. Μπορείτε να γίνετε μέλη εδώ:

https://www.facebook.com/groups/345086039275212