Αμαλία
Μάρτιος 1921: Η εξέγερση των Ναυτών της Κροστάνδης. Λένιν-Τρότσκι: «Παραδοθείτε, ειδάλλως θα πυροβοληθείτε σαν τα κουνέλια».
Σαν σήμερα, πριν από 105 χρόνια, καταπνίγηκε η εξέγερση των Ναυτών της Κροστάνδης. Η ναυτική βάση της Κρονστάνδης, βρισκόταν στο νησί Κοτλίν, 25 μίλια έξω απ’ τις ακτές της Πετρούπολης, οι δε ναύτες της, έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην λεγόμενη «Οκτωβριανή Επανάσταση», με το μέρος των μπολσεβίκων. Επειδή η εξέγερσή τους είχε αναρχικό χαρακτήρα και οι λεγόμενοι «αναρχικοί» έχουν κατοχυρώσει την πολιτική της κληρονομιά, πρέπει να κάνουμε μια σύντομη ανασκόπηση των σχέσεων αναρχικών και μπολσεβίκων.
Κατ’ αρχάς, η συντριπτική πλειοψηφία των αναρχικών (αναρχοκομμουνιστικών, για την ακρίβεια) ομάδων της Ρωσσίας, είχε συμμετάσχει στην «Οκτωβριανή Επανάσταση». Και μετά την επικράτησή της, πολλοί αναρχικοί έγιναν μέρος της νέας εξουσίας και απορροφήθηκαν από το κόμμα των μπολσεβίκων. Σε όσους έμειναν «στην απέξω», στην αρχή υπήρξε μια ανοχή.
Επειδή όμως κάποιοι από αυτούς είχαν αρχίσει να γκρινιάζουν, η ανοχή έληξε σύντομα. Έτσι, την νύχτα της 11ης Απριλίου 1918, η ΤσεΚά εξαπέλυσε την πρώτη της μεγάλη επιχείρηση κατά των αναρχικών, καταλαμβάνοντας εξ εφόδου καμμιά εικοσαριά κοινόβια. Συνολικά, συνελήφθησαν 520 αναρχικοί και 225 απ’ αυτούς εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, ως «κακούργοι».
Όμως, η ανοχή συνεχίστηκε για κάποιες άλλες ομάδες αναρχικών. Μάλιστα, τον Δεκέμβριο του 1919, πραγματοποιήθηκε και Συνέδριο της Ένωσης των Αναρχικών Μόσχας. Ωστόσο, δεύτερο Συνέδριο δεν έμελλε να γίνει. Έναν χρόνο αργότερα, ενώ οι αναρχικοί στην Πετρούπολη και στην Μόσχα προετοίμαζαν το Συνέδριό τους, «αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία», καθώς συνελήφθησαν μαζικά από την ΤσεΚά.
Σύμφωνα με τον Σερζ: «Στο χώρο των αναρχικών υπήρχαν πάμπολλοι απελπισμένοι, εκτός ελέγχου, μισότρελοι. Οι μπολσεβίκοι τους θεωρούσαν “μικροαστούς ουτοπιστές”, μη συμβατούς με την εξέλιξη του επιστημονικού σοσιαλισμού. Για τους ανθρώπους της ΤσεΚά, που κατατρέχονταν από τις ψυχώσεις της εξουσίας, αυτοί οι “μικροαστοί” κατέληγαν να είναι όχλος αντεπαναστατών».
Ερχόμαστε τώρα στα γεγονότα της Κροστάνδης. Στις 28 Φεβρουαρίου 1921, αντιπροσωπεία των ναυτών
του θωρηκτού «Πετροπαβλόφσκ», με επικεφαλής τον Στεπάν Πετριτσένκο, ενέκρινε και εν συνεχεία παράδωσε στο τοπικό Σοβιέτ της Κροστάνδης μια λίστα με 15 αιτήματα.
Τα κυριότερα από τα αιτήματα, ήταν να διεξαχθούν εκλογές στα Σοβιέτ, στις οποίες, εκτός από τους μπολσεβίκους, να έχουν δικαίωμα συμμετοχής οι αναρχικοί και τα άλλα αριστερά κόμματα, να υπάρξει ελευθερία του λόγου και του τύπου, αλλά μόνο για τους αναρχικούς και τα αριστερά κόμματα, να αποφυλακιστούν οι αναρχικοί και αριστεροί πολιτικοί κρατούμενοι κ.τ.λ.
Την 1η Μαρτίου, η λίστα με τα 15 αιτήματα εγκρίθηκε από συνέλευση του Σοβιέτ της Κροστάνδης και εξελέγη επαναστατική επιτροπή, με επικεφαλής τον Πετριτσένκο. Η απάντηση της κυβέρνησης των μπολσεβίκων, ήταν ένα τελεσίγραφο υπογεγραμμένο από τον Λένιν και τον Τρότσκι, που κατέληγε ως εξής: «Παραδοθείτε, ειδάλλως θα πυροβοληθείτε σαν τα κουνέλια».
Στην τελευταία ανακοίνωσή της, η Επαναστατική Επιτροπή των ναυτών, δεν άφηνε κανένα περιθώριο παράδοσης:
«Θα νικήσουμε ή θα πεθάνουμε κάτω από τα ερείπια της Κροστάνδης. Οι εργάτες όλου του κόσμου θα μας κρίνουν. Το αίμα των αθώων θα είναι στα κεφάλια των κομμουνιστών, που είναι μεθυσμένοι για εξουσία».
Εν τέλει, μετά από τρεις αποτυχημένες επιθέσεις, που έγιναν τις προηγούμενες ημέρες, την νύχτα της 16ης Μαρτίου, 50.000 στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού πραγματοποίησαν -προχωρώντας πάνω στον σκληρό πάγο- την τελική τους επίθεση, από τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις.
Στις 18 Μαρτίου, η Κροστάνδη κατελήφθη. Οι απώλειες των ναυτών ήταν περίπου χίλιοι νεκροί και 2.000 τραυματίες. 2500 ναύτες συνελήφθησαν και παραδόθηκαν στην ΤσεΚά της Πετρούπολης, η οποία τους τουφέκισε, ενώ 8.000 διέφυγαν στη Φινλανδία.
Τα σχόλια, δικά σας!
Πηγές:
Βικτόρ Σερζ, «Αναμνήσεις ενός επαναστάτη».
«Η μαύρη βίβλος του κομμουνισμού», Συλλογικό Έργο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου