Αμαλία
Ο κομμουνιστής Μπεζεντάκος σκοτώνει αστυνομικό, φυλακίζεται, αποδρά και φυγαδεύεται στην ΕΣΣΔ. Εκεί όμως, τον περιμένει η Νέμεσις.
Μέρες Μαρτίου, του 1932, έλαβε χώρα η κινηματογραφική απόδραση του κομμουνιστή Μιχάλη Μπεζεντάκου απ’ τις φυλακές Συγγρού, που έγινε τραγούδι, με τίτλο «Οι αστοί τρομάξανε» - σε ερμηνεία Πάνου Τζαβέλλα. Το τραγούδι αυτό, το τραγουδούν ακόμη οι αριστεροί, όταν έρχονται στο τσακίρ κέφι. Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή...
Ο Μπεζεντάκος, ήταν μέλος του ΚΚΕ και σε επεισόδια μεταξύ αριστερών διαδηλωτών και αστυνομίας, που έγιναν στην Δραπετσώνα, την 1η Αυγούστου 1931, πυροβόλησε και σκότωσε έναν αστυνομικό. Συνελήφθη μερικές ημέρες αργότερα, ομολόγησε και προφυλακίστηκε στις φυλακές Συγγρού. Η δίκη του, είχε οριστεί για τον Απρίλιο του 1932.
Έναν μήνα νωρίτερα, το κόμμα οργανώνει την απόδρασή του. Μετά την απόδραση, φυγαδεύτηκε απ’ το ΚΚΕ στην ΕΣΣΔ, με σοβιετικό ατμόπλοιο. Μέσω Οντέσσας, έφτασε στην Μόσχα, κι εμφανίστηκε στα γραφεία της «Διεθνούς Οργάνωσης Βοήθειας των Αγωνιστών της Επανάστασης», όπως του είχε υποδείξει το ΚΚΕ.
Εκεί, του έδωσαν σοβιετική ταυτότητα, με το όνομα Γκιόργκι Κονσταντίνοβιτς Μπέντας, το οποίο προέκυψε από συντόμευση του επωνύμου του, Μπε(ζε)ντα(κο)ς. Στάλθηκε για δουλειά σε αυτοκινητοβιομηχανία και, πιστεύοντας ότι ήταν πλέον ασφαλής, παντρεύτηκε κι έκανε οικογένεια. Μάλιστα, απέκτησε και μια κόρη, την Λαρίσα, η οποία αργότερα έγινε καλόγρια.
Ωστόσο, η Νέμεσις τον περίμενε στην χώρα των ονείρων του! Έτσι, όταν άρχισε η Греческая Операция (οι σταλινικές διώξεις κατά των Ελλήνων της ΕΣΣΔ), ο Μπεζεντάκος κλήθηκε για ανάκριση απ' την NKVD, στις 29 Δεκεμβρίου 1937.
Στις διαδοχικές ανακρίσεις που ακολούθησαν, ο ανακριτής του ζητούσε να ομολογήσει ότι ήταν μέλος «φασιστικής οργάνωσης» και ως εκ τούτου, «η δολοφονία του αστυνομικού στην Ελλάδα ήταν προβοκάτσια κατά του ΚΚΕ, με σκοπό το τσάκισμα του κόμματος και την αποδυνάμωση του επαναστατικού εργατικού κινήματος».
Επίσης, ότι «η απόδρασή του από τη φυλακή ήταν σκηνοθετημένη απ’ την αστυνομία, κι ότι στάλθηκε στην ΕΣΣΔ για αντεπαναστατική κατασκοπευτική δουλειά».
Στην αρχή, ο Μπεζεντάκος έκανε το παλικάρι και αρνιόταν όλες τις κατηγορίες. Όταν όμως άρχισε η «σωματική πίεση» (έτσι ονόμαζαν τα βασανιστήρια στην ΕΣΣΔ), ομολόγησε όλα αυτά που ήθελαν οι ανακριτές του.
Στην τελευταία ανάκριση, στην ερώτηση αν είναι ένοχος, απήντησε:
«Ναι, αναγνωρίζω την ενοχή μου. Είμαι πράκτορας της Ελληνικής Αστυνομίας, με δική της εντολή στάλθηκα στην επικράτεια της ΕΣΣΔ για τη διενέργεια αντεπαναστατικής, κατασκοπευτικής, σαμποταριστικής και άλλης υπονομευτικής δουλειάς.
Ο φόνος του αστυφύλακα έγινε κατόπιν εντολής της φασιστικής τροτσκιστικής οργάνωσης, για να διαλυθεί το κομμουνιστικό κόμμα. Στρατολογήθηκα απ’ τον διοικητή της αστυνομίας του Πειραιά Γιαννόπουλο, τον Ιανουάριο του 1931 και για να εξαγοράσω το έγκλημα συμφώνησα να σταλώ στην ΕΣΣΔ. Απέδρασα απ’ τη φυλακή τον Μάρτιο, με τη βοήθεια ενός δεσμοφύλακα. Η αστυνομία είχε ενημερωθεί και είχε εγγυηθεί ότι δεν θα υπάρξουν εμπόδια.
Χρησιμοποίησα τους κομμουνιστές που ήταν στο ίδιο κελί για να οργανώσω την απόδρασή μου και να διαφύγω, όχι ως μέλος της φασιστικής οργάνωσης, αλλά τάχα ως κομμουνιστής. Με αυτόν τον τρόπο, μου δόθηκε η ευκαιρία να μεταφερθώ γρήγορα στην ΕΣΣΔ. Το ΚΚΕ μου είχε δώσει την διεύθυνση στην οποία έπρεπε να υποβάλλω αίτηση ασύλου».
Επιπλέον, «ομολόγησε» ότι εκτός απ’ την υποτιθέμενη συλλογή πληροφοριών, είχε διαταχθεί να ανατινάξει το εργοστάσιο στο οποίο εργαζόταν, καθώς και άλλα εργοστάσια, «όταν η ΕΣΣΔ θα εμπλεκόταν σε πόλεμο με τα φασιστικά κράτη». Η κατάθεσή του ολοκληρώθηκε με την κατάδοση των υποτιθέμενων συνεργατών του - Ελλήνων κομμουνιστών που είχαν καταφύγει στην ΕΣΣΔ.
Ακολούθως, δικάστηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1938 και φυσικά καταδικάστηκε σε θάνατο. Ο επίλογος, γράφτηκε στις 11 Απριλίου 1938, στο πεδίο βολής Μπούτοβο, κοντά στη Μόσχα. Ήταν δίκαιο, κι έγινε πράξη!
Πηγή:
Νίκος Παπαδάτος, «Ο Μπεζεντάκος μας άφησε γειά».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου