Ο Φιντέλ Κάστρο, η «μικρή, ασεβής και ακάθαρτη ομάδα» (οι ομοφυλόφιλοι) και ο πολιτισμικός αριστερισμός.
Σαν σήμερα, το 1959, ο Φιντέλ Κάστρο υποχρέωσε σε παραίτηση τον πρόεδρο της Κούβας, Μανουέλ Ουρούτια, διόρισε πρόεδρο ένα ανδρείκελο, κι έγινε πλέον ο απόλυτος άρχων της χώρας. Αμέσως, εξαπέλυσε κυνηγητό κατά των -πραγματικών ή φανταστικών- «εχθρών της επανάστασης», στους οποίους συμπεριέλαβε (πρώτους-πρώτους!) τους ομοφυλόφιλους της Κούβας.
«Σας ρωτώ: Μπορεί μια χώρα που έχει θυσιάσει τόσους ήρωες στον μακρύ δρόμο για τη λευτεριά, μια χώρα που για αυτήν έδωσαν τις ζωές τους τόσοι εκλεκτοί νέοι άνδρες και γυναίκες, να ανεχθεί τόση ασέβεια; Αυτή η συμπεριφορά τους είναι καθαρά υποπροϊόν του καπιταλισμού και προέρχεται από μια μικρή ομάδα που μοναδικός της σκοπός είναι να συμπαρασύρει τους υπολοίπους. Αλλά εμείς δεν θα τους επιτρέψουμε να εξαπλώνονται και να διαδίδουν τις συνήθειές τους. Σας υπόσχομαι πως θα έρθει η μέρα που θα δούμε τους δρόμους καθαρούς, σας το υπόσχομαι!». Τα παραπάνω λόγια, είναι του ηγέτη της κουβανικής επανάστασης και η «μικρή, ασεβής και ακάθαρτη» ομάδα ανθρώπων, ήταν οι ομοφυλόφιλοι της Κούβας.
Οι ομοφυλόφιλοι, ήταν όντως μια σχετικά μικρή ομάδα ατόμων, που είχαν πιάσει τα πόστα κυρίως στον εκπαιδευτικό και στον καλλιτεχνικό τομέα. Η «εκκαθάριση» άρχισε από τα πανεπιστήμια:
«Ήταν σύνηθες, να δικάζονται δημόσια οι ομοφυλόφιλοι στον τόπο δουλειάς τους. Αναγκάζονταν να παραδεχθούν τα “βίτσια” τους και να τα απαρνηθούν, ή να απολυθούν και μετά να φυλακιστούν».
Οι ομοφυλόφιλοι, που είχαν χαρακτηριστεί «κοινωνικώς αποκλίνοντα στοιχεία», δεν φυλακίζονταν στις κοινές φυλακές, αλλά σε ειδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και συνάμα εργασίας, προκειμένου να «αναμορφωθούν», για να ταιριάξουν με το ανδροπρεπές μοντέλο του σκληροτράχηλου «νέου ανθρώπου», που είχε αποστολή να πλάσει ο κομμουνισμός, όπως το ανέλυε ο Τσε Γκεβάρα, στο πόνημά του «Άνθρωπος και Σοσιαλισμός στην Κούβα»:
«Η παρέκκλιση από τη φύση έρχεται σε σύγκρουση με το το πρότυπο που έχουμε για το πώς θα έπρεπε να είναι ο μαχητικός κομμουνιστής».
Μάλιστα, στην κεντρική πύλη αυτών των στρατοπέδων, υπήρχε πινακίδα με το χαρακτηριστικό σύνθημα: «Η εργασία θα σας κάνει άντρες».
Το πρώτο τέτοιο στρατόπεδο, άνοιξε το 1960, στο Γκουαναχακαμπίμπες, μερίμνη του Τσε Γκεβάρα, ο οποίος ήταν κάθετος στο συγκεκριμένο θέμα:
«Οι ομοφυλόφιλοι μου φέρνουν γέλιο. Όχι γιατί είναι αστείοι, αλλά επειδή είναι γελοίοι. Ευτυχώς ο γιος μου παίζει με ψεύτικα πιστόλια, εάν έπαιζε με κούκλες, θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω το πραγματικό μου πιστόλι».
Ασφαλώς, οι Κάστρο και Τσε Γκεβάρα, ήταν συνεπείς με την θέση των κλασσικών του μαρξισμού, όπως π.χ. του Ένγκελς, ο οποίος σε επιστολή του προς τον Μαρξ, το 1869, είχε χρησιμοποιήσει τον γαλλικό υποτιμητικό και ειρωνικό φραστικό ιδιωματισμό «droits du cul» («δικαιώματα του κ...»), για να αποδοκιμάσει την νομική αναγνώριση των ομοφυλοφιλίας ως φυσιολογική κατάσταση και ανθρώπινο δικαίωμα.
Συνεπείς και με την σταλινική πρακτική, που νομοθέτησε το άρθρο 121 του Ποινικού Κώδικα της ΕΣΣΔ, με το οποίο η «αρσενοκοιτία» κατέστη ποινικό αδίκημα, με προβλεπόμενη ποινή 5ετή φυλάκιση.
Τι συμβαίνει, όμως, στις μέρες μας, κι όλες οι «φυλές» της αριστεράς, όχι μόνο έχουν αλλάξει τις ηθικές αξίες τους και αποδέχονται πλέον την ομοφυλοφιλία, αλλά την υποστηρίζουν αναφανδόν, εντάσσοντάς την μάλιστα στα βασικά αφήγηματά τους;
Αυτά (τα δικαιώματα των λεγόμενων «ΛΟΑΤΚΙ», η υποστήριξη της λαθρομετανάστευσης και της ισλαμοποίησης της Ευρώπης, η τυφλή υποστήριξη ακόμα και ισλαμικών θεοκρατικών οργανώσεων και καθεστώτων κ.α.), είναι τα αποτελέσματα της αναθεώρησης του παραδοσιακού μαρξισμού, από την λεγόμενη «σχολή της Φρανκφούρτης», που διαμόρφωσε το κίνημα της «Νέας Αριστεράς» και τον σύγχρονο πολιτισμικό αριστερισμό! Όλα αυτά θα τα εξηγήσω σε ειδική ανάρτηση, αλλά καλό είναι να γνωρίζετε ότι η λεγόμενη «woke ατζέντα», έχει ενταχθεί στο αφήγημα των νεοαριστερών, με σκοπό την άλωση της παραδοσιακής κοινωνίας!~
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου