Επιτέλους μόνοι!

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Επιτέλους μόνοι!

ΑΠ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
Η Αριστερά υποστηρίζει, όχι άδικα, ότι η ελληνική άρχουσα τάξη είναι εξαρτημένη, σε βαθμό εθελοδουλείας, από τον ξένο παράγοντα, τον εκάστοτε κυρίαρχο. Η ειλικρίνεια επιβάλλει να αποδεχθούμε ότι και η ελληνική Αριστερά δεν ήταν λιγότερο εξαρτημένη από τη «μητέρα/πατρίδα» του (υπαρκτού) σοσιαλισμού, την ΕΣΣΔ. Βασική αιτία είναι ότι και οι δυο πλευρές βγήκαν ηττημένες από τον Πόλεμο. Η μία ηττήθηκε με τα όπλα. Η άλλη υποτάχθηκε στους ξένους για να μείνει στην εξουσία.

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
Η εξέγερση του “Πολυτεχνείου ποτέ δεν πέτυχε αυτά που της καταλογίζουν!
Δεν ήταν ο καταλύτης για την πτώση της Χούντας, αντίθετα μάλιστα συνήργησε και διευκόλυνε, άθελα της βέβαια, στην εγκατάσταση και εδραίωση μιας Χούντας σκληρότερης και απείρως πιο ανάλγητης , αυτής του Ιωαννίδη, η οποία αντίθετα από ότι υποστηρίζεται, κατέπνιξε κάθε διάθεση για συσπείρωση και αντίσταση, ακόμα και σε αυτούς που σήμερα εμφανίζονται σαν “Ήρωες ¨ των γεγονότων της εκείνης της εποχής . Και είχε ως κατάληξη την καταστροφή της Κύπρου!
Και επειδή τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος, θα πρέπει να αναρωτηθούμε, κάνοντας ένα υπερβατικό νοητικό άλμα στο παρελθόν, αν δεν συνέβαιναν τα γεγονότα του “Πολυτεχνείου”, ποια θα ήταν η ιστορική συνέχεια εκείνης της εποχής; Λοιπόν:
Πιθανότατα, δεν θα επικρατούσε ο Ιωαννίδης, δεν θα είχαμε υποστεί τη σκληρότερη και πιο στυγνή περίοδο της Δικτατορίας, ίσως θα υπήρχε μια προοδευτική μετάβαση στην ομαλότητα, θα είχαμε αποφύγει την προδοσία της Κύπρου, δεν θα είχαμε δώσει το δικαίωμα στους Τούρκος να εισβάλουν, δεν θα ζούσαμε το μεγαλύτερο δράμα του σύγχρονου Ελληνισμού!
Βέβαια μετά από όλα αυτά έπεσε η Χούντα.
Αν αυτή η ακολουθία των γεγονότων ήταν μέσα στο σχεδιασμό και την επιδίωξη των συντελεστών της εξέγερσης, τότε αυτοί πρέπει να λογοδοτήσουν στα θύματα της Κυπριακής Τραγωδίας αλλά και στον Ιστορικό του μέλλοντος!!!

Η ΑΟΖ σώζει την κυβέρνηση και το «σύστημα»…

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Η ΑΟΖ σώζει την κυβέρνηση και το «σύστημα»…

Οι παλινδρομήσεις και οι σκόπιμες – αλλιώς δεν εξηγείται… το φαινόμενο – καθυστερήσεις στο θέμα της ανακήρυξης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), ενέχει για την ελληνική κυβέρνηση και τα κόμματα που την αποτελούν, τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Αριστερά τεράστιο πολιτικό κόστος. Ο Ελληνισμός μετά το μπαράζ δημοσιεύσεων αναλύσεων και ενημερώσεων για το θέμα αντιλαμβάνεται πλέον τη σημασία της, όσο και οι γνωστοί «ψύχραιμοι» σε ΥΠΕΞ και ΥΠΕΚΑ, οι οποίοι για λόγους που οι ίδιοι γνωρίζουν – μη θεωρήσου βέβαια ότι όλοι οι υπόλοιποι τρέφονται με… κουτόχορτο – γενικώς «δυσκολεύονται» με αποτέλεσμα να προκύπτουν διαστρεβλώσεις και αποπροσανατολισμός στο σημαντικό αυτό θέμα…
Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Λαθρομεταν​άστες : Μία ωρολογιακή βόμβα για την Ελλάδα

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

Λαθρομεταν​άστες : Μία ωρολογιακή βόμβα για την Ελλάδα

Γράφει: Η Αντωνία Μπούζα


Η προεκλογική περίοδος ξεκινά και στην ατζέντα των προτεραιοτήτων των κομμάτων, φιγουράρει η επίλυση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης, η διόγκωση του οποίου τείνει να αποσυντονίσει πλήρως τον κοινωνικό ιστό της πατρίδας μας .


Αφού το ζήτημα αυτό αφέθηκε εδώ και πολλά χρόνια να λάβει εκρηκτικές διαστάσεις και να δημιουργήσει ασφυκτικές καταστάσεις στις μεγαλουπόλεις, ελήφθησαν αποφάσεις για την εν μέρει καταστολή του, διότι συγχρόνως με την υποβάθμιση των Ελληνικών πόλεων, τροφοδοτεί κυρίαρχα την εγκληματικότητα και το παραεμπόριο.

Καλόμαθε η Αριστερά στην ασυλία

Tου Πασχου Μανδραβελη

Οι διαμάχες μεταξύ των κομμάτων είναι σύνηθες πράγμα. Οχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε αντίθεση, μάλιστα, με όσα η «κοινή σοφία» πρεσβεύει, η αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων είναι και χρήσιμο πράγμα. Οι πολιτικοί σχηματισμοί δεν φτιάχτηκαν να ομονοούν -τότε δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης- αλλά η ύπαρξη διαφορετικών απόψεων και συμφερόντων σε μια κοινωνία έκαναν αναγκαία την ύπαρξη των κομμάτων.

Φτάνει πια με «τους δήθεν δικούς μας» (από αριστερά/δεξιά) σωτήρες

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Φτάνει πια με «τους δήθεν δικούς μας» (από αριστερά/δεξιά) σωτήρες

Γράφει: Γιάννης Πανούσης

Δεν υπάρχει διαφορά,μεταξύ λυκαυγούς και λυκόφωτος,
Μιχ. Μοδινός, Η σχεδία

Ανάμεσα στα άλλα διλήμματα (ή και ιδεολογήματα) που διακινούνται αυτή τη δύσκολη εποχή είναι και το ποιος είναι αριστερός ή και το ποιος είναι δικός μας. Κατά τη γνώμη μου, αριστερός πάει να πει αριστερός σε όλα και συντηρητικός πάει να πει συντηρητικός σε όλα. Επειδή, όμως, αυτές οι ακραίες διακρίσεις, είτε δεν διαπιστώνονται είτε δεν είναι εμφανείς, κρίνω ορθότερο να αξιολογούμε με καθαρό μάτι και νου καθεμιά από τις πράξεις και τον κοινό παρονομαστή της συνολικής δράσης.
Και θέλετε ακόμα ένα κριτήριο;

Κρίση Χρέους, ή κρίση Δημοκρατίας;

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

Κρίση Χρέους, ή κρίση Δημοκρατίας;

Είναι αναμφίβολο πως περνάμε μια δεινή οικονομική κρίση. Μια κρίση δημοσιονομικού εκτροχιασμού με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και διακριτές «ελληνικές» παραμέτρους. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας κάνει να ξεχνάμε πως δεν είμαστε οι μοναδικοί που περνάμε αυτό το «δράμα» είτε εντός, είτε εκτός ΕΕ και Ευρωζώνης.

Πόλεμοι στο γυαλί, Tου Πάσχου Μανδραβέλη

Αν κάποιος παρακολουθούσε τα κανάλια το Σαββατοκύριακο θα πίστευε ότι γινόταν πόλεμος. Τι μάχες δίνονταν, τι υψώματα καταλαμβάνονταν, τι αντεπιθέσεις των εχθρών δεχόμασταν, τι χαρακώματα φτιάχνονταν («κόκκινες γραμμές» στην πολιτική αργκό)... Μόνο οι βομβαρδισμοί και οι ριπές οπλοπολυβόλων ως ηχητικά εφέ έλειπαν. Ακούστηκε μέχρι και ο παραλληλισμός ότι αυτό που ζούμε είναι κάτι σαν το πρωινό της 28ης Οκτωβρίου του ’40.

Ενα πράγμα δεν μας εξήγησαν τα κανάλια. Ποιους πολεμάμε και γιατί τους πολεμάμε. Εντάξει, υπάρχουν οι τροϊκανοί, αλλά πάλι αυτούς η χώρα μας τους κάλεσε. Δεν εμφανίστηκαν στις 6 τα χαράματα στο σπίτι του πρωθυπουργού για να απαιτήσουν να κουρέψουν το χρέος μας και να μας δανείσουν με το ζόρι 130 δισ. Αν τα δανεικά ήταν υποχρεωτικά, τότε φυσιολογικά ο Ελληνας πρωθυπουργός θα έπρεπε να πει: «Alors, c’est la guerre» («λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμος»).