Αμαλία
Τα θύματα της Γιάλτας.
Τέτοιες μέρες του 1945, ολοκληρώθηκε η Διάσκεψη της Γιάλτας, όπου μοιράστηκε ο κόσμος σε σφαίρες επιρροής. Εκτός του ότι, στην Γιάλτα παραδόθηκαν δια της βίας στον Στάλιν 
εκατομμύρια Ευρωπαίων, του παραδόθηκαν -επίσης δια της βίας!- κι όλοι οι Σοβιετικοί πολίτες που βρίσκονταν στην Ευρώπη, εκτός δικαιοδοσίας του! Το δράμα αυτών των ανθρώπων, περιγράφει στο βιβλίο του «Θύματα της Γιάλτας», ο Νικολάι Τολστόι, εγγονός του μεγάλου συγγραφέα, Λέοντος Τολστόι.
Ο Τολστόι περιγράφει τις διάφορες ομάδες των άνω των 5 εκατομμυρίων Σοβιετικών πολιτών που βρίσκονταν τότε στην Ευρώπη: των αιχμαλώτων πολέμου, των πολιτών που είχαν μεταφερθεί για καταναγκαστική εργασία στην Γερμανία (Ostarbeiter), των προσφύγων που είχαν φύγει από την Ρωσσία μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων και των αντικομμουνιστών μαχητών - κυρίως των Κοζάκων.
Στην ανάρτηση αυτή, θα αναφερθώ κυρίως στους Κοζάκους και στο ιδιαζόντως ειδεχθές έγκλημα της παράδοσής τους, από τους Βρετανούς στα χέρια των δημίων τους. Κατ’ αρχάς, λίγα λόγια για τους Κοζάκους. Οι Κοζάκοι, είναι Ανατολικοί Σλάβοι και χωρίζονται σε 5 κύριες ομάδες: τους Κοζάκους του Ντον, του Βόλγα, του Κουμπάν, του Τέρεκ (περιοχές της Ρωσσίας) και τους Κοζάκους της Ζαπορίζια (Ουκρανία). Δεν είναι ούτε Ρώσσοι, ούτε Ουκρανοί, αλλά αποτελούν ξεχωριστή εθνότητα.
Οι Κοζάκοι, την εποχή του ρωσσικού εμφύλιου πολέμου είχαν πολεμήσει με πείσμα στο πλευρό των «Λευκών» (τσαρικών) κατά των μπολσεβίκων. Μετά την επικράτηση των τελευταίων, οι Κοζάκοι υπέστησαν τα πάνδεινα από την σοβιετική εξουσία. Μάλιστα, η ΚΕ του κόμματος των μπολσεβίκων, είχε πάρει απόφαση για την ολοκληρωτική εξόντωση των Κοζάκων του Ντον, η οποία τελικά υλοποιήθηκε μόνο εν μέρει. Έτσι, μετά την γερμανική επίθεση κατά της ΕΣΣΔ, οι καταπιεσμένοι Κοζάκοι βρήκαν την ευκαιρία να αντιπαραταχθούν εκ νέου στο σοβιετικό καθεστώς, σχηματίζοντας δικά τους στρατιωτικά σώματα.
Κατά την διάρκεια της γερμανικής υποχώρησης, κινήθηκαν δυτικά με τις οικογένειές τους και κατέληξαν στο τέλος του πολέμου, στο Λιντς της Αυστρίας. Οι πολεμιστές και τα μέλη των οικογενειών τους, ήταν περίπου 90.000. Χωρίς να γνωρίζουν την συμφωνία βίαιου επαναπατρισμού τους που είχε υπογραφεί στην Γιάλτα, κι αφού πήραν την υπόσχεση ότι δεν θα απελαθούν στην ΕΣΣΔ, στις 18 Μαΐου 1945 παραδόθηκαν στους Βρετανούς και τοποθετήθηκαν σε στρατόπεδα γύρω από το Λιντς.
Στις 28 Μαΐου, η βρετανική διοίκηση κάλεσε σε δήθεν σύσκεψη τους Κοζάκους στρατηγούς (Πιότρ Κρασνώφ, Βιατσεσλάβ Ναουμένκο, Τιμόφεϊ Ντομάνωφ, Σουλτάν Κλιχ-Γκιρέι, Αντρέι Σκούρο και Χέλμουτ φον Πάνβιτς) και με αυτόν τον ύπουλο τρόπο, τους συνέλαβε όλους.
Τα ξημερώματα της 1ης Ιουνίου, το στρατόπεδο των Κοζάκων περικυκλώθηκε από βρετανικά άρματα μάχης και μηχανοκίνητο πεζικό. Τότε, όλοι οι Κοζάκοι του στρατοπέδου πλησίασαν την εκκλησία σε μια θρησκευτική πομπή. Γυναίκες, ηλικιωμένοι και παιδιά ήταν στη μέση. Γύρω τους, πιασμένοι χέρι-χέρι, ήταν οι πολεμιστές, έτοιμοι να υπερασπιστούν τις οικογένειές τους.
Ενώ διαρκούσε η θεία λειτουργία, οι Βρετανοί στρατιώτες, ενεργώντας με πρωτοφανή βαρβαρότητα, επιχείρησαν να επιβιβάσουν βιαίως τους Κοζάκους σε φορτηγά. Όσοι αντιστάθηκαν, χτυπήθηκαν με τους υποκόπανους των τουφεκιών, ή μαχαιρώθηκαν με ξιφολόγχες. Κάποιοι κατάφεραν να διασπάσουν τις βρετανικές γραμμές και να φτάσουν στη γέφυρα πάνω από τον ποταμό Ντράβα. Ωστόσο, από την απέναντι όχθη, οι Βρετανοί είχαν στήσει πολυβόλα και τους θέριζαν.
Στο νεκροταφείο Kosakenfriedhof (Λιντς), είναι θαμμένοι 700 από τους νεκρούς εκείνης της ημέρας. Άλλα 600 περίπου σώματα ανθρώπων που έπεσαν στο ποτάμι και πνίγηκαν (γυναικόπαιδα) είναι θαμμένα σε διάφορες τοποθεσίες. Όσοι επέζησαν, μεταφέρθηκαν στο Γκρατς, όπου παραδόθηκαν στους «αγγέλους θανάτου» της NKVD, που τους μετέφεραν στην ΕΣΣΔ. Οι άνδρες εκτελέστηκαν αμέσως μόλις έφτασαν, ενώ γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι στάλθηκαν στα Γκουλάγκ.
«Η τραγωδία των Κοζάκων». Έργο του καλλιτέχνη Σεργκέι Κορόλκωφ. Μουσείο Κοζάκων του Κουμπάν, στο New Jersey
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου