Αμαλία

@4fABkkc5xTv2aek

·

1 ώρα

Όποιοι τάζουν «Πηγάδες», ενίοτε πέφτουν μέσα οι ίδιοι! Οι «Μελιγαλάδες» του Μπούλκες. «Πηγάδες» μας τάζουν διάφοροι εδώ μέσα, επειδή όμως, εκτός από κακοήθεις είναι και ανιστόρητοι, δεν γνωρίζουν πως εκτός από την Πηγάδα του Μελιγαλά, υπήρξαν και οι Πηγάδες του Μπούλκες! Στις οποίες, κομμουνιστές έριχναν άλλους κομμουνιστές. Ας μιλήσουμε, λοιπόν, γι’ αυτό το άγνωστο κεφάλαιο από το Ποινικό Μητρώο της αριστεράς, που στάζει αίμα. Το 1945, μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας, η ηγεσία του ΚΚΕ, σε συνεννόηση με τον Τίτο, έστειλε χιλιάδες στελέχη και μέλη του στην Γιουγκοσλαβία, για να εκπαιδευθούν για τον «Τρίτο Γύρο». Έτσι, περίπου 5.000 κομμουνιστές, εγκαταστάθηκαν στην πόλη Μπούλκες, στην οποία πρωτύτερα διέμεναν άτομα γερμανικής καταγωγής, τα οποία εκδιώχθηκαν μετά την ήττα της Γερμανίας στον πόλεμο. Ο Τίτο είχε παραχωρήσει στο ΚΚΕ καθεστώς πλήρους αυτοδιοίκησης για το Μπούλκες και την περιξ αυτού περιοχή. Ήταν ένα «κράτος εν κράτει», με σύνορα (από τα οποία δεν μπορούσε να βγει κανείς!), δικούς του νόμους, νόμισμα, εκπαιδευτικό σύστημα, στρατιωτική ακαδημία, νοσοκομείο και τα λοιπά. Υπεύθυνοι για την διοίκηση του Μπούλκες, είχαν οριστεί από το Π.Γ. του ΚΚΕ, οι Γ. Ιωαννίδης και Π. Ρούσσος.

 ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΤΗΛΗ

Στον «παράδεισο» του Μπούλκες

Αρθρογραφία

Σάκης Μουμτζής

16.08.2026

Για το Μπούλκες, όπως ήταν λογικό, έγραψαν και μίλησαν όσοι κομμουνιστές πέρασαν από εκεί. Η πιο λεπτομερής καταγραφή γεγονότων και κρίσεων γίνεται στο βιβλίο του Αλέκου Κουτσούκαλη «Το χρονικό μιας τραγωδίας 1945-1949».

Σε αυτό εξιστορούνται τα όσα υπέστησαν κομμουνιστές από κομμουνιστές. Διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης το καθεστώς τρόμου που θα επικρατούσε στην Ελλάδα, αν τον Δεκέμβριο του 1944 έπεφτε η Αθήνα. Επ΄αυτού δε χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση. Να σημειωθεί πως ελάχιστοι από όσους πέρασαν από εκεί μίλησαν στη συνέχεια όταν επαναπατρίστηκαν. Άλλοι γιατί είχαν θάψει βαθιά μέσα τους τα όσα είδαν, άλλοι διότι δεν ήθελαν να κάνουν ζημία στο Κόμμα και άλλοι απλώς από ενοχές και ντροπή.