Σάκης Μουμτζής

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΤΗΛΗ

Οι «μικροί ήρωες» του ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη

Αρθρογραφία

Σάκης Μουμτζής

06.09.2026 | ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΝΕΑ

Στη Θεσσαλονίκη δεν δρούσε μόνον ο Βασβανάς, ο Κοντογιώργης, ο Δηλαβέρης, ο Μαυρίδης και ο Τσιρώνης. Αυτοί και πολλοί άλλοι πέρασαν στο Μπούλκες και στη συνέχεια προωθήθηκαν στις τάξεις του ΔΣΕ.

Όλοι τους ήταν προβεβλημένα στελέχη είτε διότι είχαν σημαντικά κομματικά πόστα είτε διότι, αφού επέζησαν, άρχισαν να συγγράφουν τα απομνημονεύματά τους. Όσοι από αυτούς τους επώνυμους σκοτώθηκαν στις μάχες του εμφυλίου πολέμου ή εκτελέστηκαν μετά από αποφάσεις κακουργιοδικείων ή στρατοδικείων πέρασαν στις λίστες των μαρτύρων του ΚΚΕ.

 

 

 Ιωάννης Δεβούρος

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκαν και φέτος την 30η Αυγούστου 2026, οι Επετειακές Προσκυνηματικές Εκδηλώσεις στα όρη Γράμμο και Βίτσι.

Η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (Ε.Α.Α.Σ.), πιστή στις εθνικές και θρησκευτικές παραδόσεις του Έθνους, στους ιδρυτικούς της σκοπούς και προπαντός στο αμείωτο ενδιαφέρον της, ώστε οι νεκροί και οι αγνοούμενοι των πολύνεκρων εκείνων επιχειρήσεων να μη λησμονούνται με το πέρασμα του χρόνου, προγραμματίζει και πραγματοποιεί την τελαυταια Κυριακή του Αυγούστου επιμνημόσυνη δέηση με κατάθεση στεφάνων μνήμης, τιμής και ευγνωμοσύνης στα πέτρινα και επιβλητικά ηρώα, που έχουν ανεγερθεί στις κορυφές των βουνών Βίτσι και Γράμμου.

Στην κεντρική εκδήλωση στο Γράμμο, πραγματοποιήθηκαν Θεία Λειτουργία και Τρισάγιο στον Ι. Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στη Βούρμπιανη, και ακολούθησε Αρχιερατικό Μνημόσυνο.

 Ioannis Bougas

5/9/1944. Ο ΕΛΑΣ εύχεται κατευόδιο στους Γερμανούς που έφευγαν από την Καλαμάτα!

Στις 3 Σεπτεμβρίου είχαν αποχωρήσει από το Γύθειο και στις 5 Σεπτεμβρίου από τη Σπάρτη, και όπως και από την Καλαμάτα έφυγαν ατουφέκιστοι από τους τουλάχιστον 4.000 Ελασίτες «Αντιστασιακούς» που βρίσκονταν στον δρόμο τους μέχρι να φθάσουν στην Τρίπολη και να συνεχίσουν για Κόρινθο.

Ο ΕΛΑΣ στη συνέχεια θα στραφεί εναντίον Ελλήνων, όχι μόνον των Ταγμάτων Ασφαλείας όπως υποστηρίζεται ακόμη από τους συγχρονους αριστερούς ιστοριογράφους, ΑΛΛΑ και εναντίον ΑΜΑΧΩΝ, με σφαγές σε Καλαμάτα, Μελιγαλά, Πύργο, Γαργαλιάνους Πύλο, Αχλαδόκαμπο και Μυστρά!

Σάκης Μουτζής

... 

Γενικώς στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης έχει επικρατήσει η αντίληψη πως τα πάντα πρέπει να έρχονται στο φως. Θυμάμαι, κατά τα πρώτα ηρωικά χρόνια της Μεταπολίτευσης, ΠΑΣΟΚ και Αριστερά κατηγορούσαν τον Καραμανλή πως ασκούσε μυστική διπλωματία, λες και υπάρχει φανερή διπλωματία. Αρκετά χρόνια αργότερα, στην υπόθεση Οτσαλάν, ένας επίορκος δημόσιος υπάλληλος, ένας απόστρατος ναύαρχος και ένας επιχειρηματίας, ξεφτίλισαν το ελληνικό κράτος ασκώντας «διπλωματία για τον λαό», με τα γνωστά αποτελέσματα. Σήμερα, με τα όσα τραγελαφικά γίνονται γύρω από τη δική μας ΕΥΠ, κάποιοι θα ζητήσουν οι δράσεις της να τίθενται υπό δημόσια διαβούλευση.

 Ioannis Bougas

Για τα 27.000.000 θύματα της Σοβιετικής Ένωσης

Τις τελευταίες ημέρες λόγω της επετείου της Τελικής Νίκης του Ελληνικού Στρατού στον Γράμμο, οι κομμουνιστές της Ελλάδος πρόβαλαν πάλι το παραμύθι ότι η Ευρώπη (και η Ελλάδα) ελευθερώθηκε από τους μπολσεβίκους της Σοβιετικής Ένωσης (ΣΕ) που είχε στον αγώνα με τον Ναζισμό 27.000.000 θύματα.

Αυτός ο αριθμός προέκυψε στατιστικά γιατί υπολογίστηκε ότι ο πληθυσμός της ΣΕ μεταξύ 1941 (196.716.000) και 1946 (170.548.000)

ελαττώθηκε κατά 26.6 εκατομμύρια.

Ποιά όμως είναι η αλήθεια; Γιατί ελαττώθηκε ο πληθυσμός;

 2/09/1958: Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΑΧΥΡΩΝΑ

Χ. Σαμάρας Η. Παπακυριακού Φ. Πίττας Α. Κάρυος «Είναι πολύ δύσκολον εις εμέ, να ξεχωρίσω μεταξύ των. Και οι τέσσερις συνηγωνίσθησαν ποιος θα πέθαινε γενναιότερα». Ο ΑΡΧΗΓΟΣ Γ. ΓΡΙΒΑΣ

 

 

 

 ασχάλης Ρέπορτερ

 

Το «εθνικό έγκλημα» που βαφτίστηκε «Εθνική Αντίσταση»

​Ήρθε ίσως η ώρα να ειπωθούν ορισμένα πράγματα καθαρά, όσο κι αν ενοχλούν την κυρίαρχη αφήγηση της μεταπολίτευσης.

​Στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για την «Εθνική Αντίσταση» ως ένα ενιαίο, ηρωικό και σχεδόν ιερό κεφάλαιο της ιστορίας μας. Όμως η πραγματικότητα της Κατοχής είναι πολύ πιο σκοτεινή, πολύ πιο τραγική και πολύ πιο περίπλοκη από την αγιογραφία που καλλιεργήθηκε επί δεκαετίες.

​Και ίσως το πιο δύσκολο ερώτημα είναι αυτό: ποιος οδήγησε τελικά στις εκατόμβες των αμάχων που σημάδεψαν τη χώρα;

​Οι Ναζί, φυσικά, πάτησαν τη σκανδάλη. Όμως, σε πολλές περιπτώσεις, οι ηθικοί αυτουργοί των τραγωδιών ήταν άλλοι: οι λεγόμενοι «αντάρτες».

​Η σφαγή του Χορτιάτη

 

 

Αμαλία

@4fABkkc5xTv2aek

Οι ανθρώπινες απώλειες και οι καταστροφές εξαιτίας της κομμουνιστικής ανταρσίας (1946-1949). Προχθές, στην ανάρτηση για την επέτειο της μεγαλειώδους νίκης του Εθνικού Στρατού, στον Γράμμο και στο Βίτσι, αναφέρθηκα σ’ αυτά που γλίτωσε η Ελλάδα μας (εδαφικό ακρωτηριασμό, που θα διαρκούσε ως τις μέρες μας). Σήμερα, θα αναφερθώ σ’ αυτά που δεν γλίτωσε η Πατρίδα και ο Λαός μας. Στις φοβερές ανθρώπινες απώλειες, μαχητών και αμάχων, και στις ανείπωτες υλικές καταστροφές, που μας γύρισαν 50 χρόνια πίσω. Ο επίσημος αριθμός των νεκρών από την πλευρά των αριστερών (Ελλήνων και "Σλαβομακεδόνων"), ήταν 36.839. Ο αριθμός των τραυματιών είναι άγνωστος, καθώς αυτοί μεταφέρονταν σε νοσοκομεία της Γιουγκοσλαβίας και της Αλβανίας. 20.128 αντάρτες του ΔΣΕ πιάστηκαν αιχμάλωτοι, ενώ 21.258 ήταν οι λιποτάκτες - προφανώς βιαίως στρατολογηθέντες.

 ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΜΠΟΥΓΑΣ (Ioannis Bougas) - Ιστορία 1940-1949

Ioannis Bougas 

23/8. Η Ευρώπη τιμά τα θύματα του Ναζισμού και του Κομμουνισμού, η Ελλαδα απέχει! Η Ελλαδα τιμά διαχρονικά "τους Αγώνες της Αριστεράς"!

"Να μην ξεχνάμε...
Η «Ευρωπαϊκή ημέρα υπέρ της μνήμης των θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού» – τι θα πρέπει να γνωρίζετε.
Τι τιμάμε σήμερα; Τιμάμε τη μνήμη των εκατομμυρίων θυμάτων των δύο χειρότερων ολοκληρωτικών καθεστώτων της νεώτερης Ευρωπαϊκής ιστορίας. Τιμάμε τα θύματα του Ναζισμού και του Σταλινισμού.

 

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΤΗΛΗ

Το άδοξο αντάρτικο πόλης στη Θεσσαλονίκη

Αρθρογραφία

Σάκης Μουμτζής

30.08.2026

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΝΕΑ

Ένα δόγμα που καθοδηγούσε το Γενικό Αρχηγείο των ανταρτών, ήταν η πάση θυσία διατήρηση της πολεμικής φυσιογνωμίας μιας περιοχής.

Πανελλαδικά εφαρμοσμένο αυτό το δόγμα θα δικαιολογούσε τη εκτίμηση του Κόμματος πως οι συνθήκες στην Ελλάδα ήταν επαναστατικές και ο εμφύλιος πόλεμος δεν ήταν το αποτέλεσμα της βοήθειας των λαϊκών δημοκρατιών, αλλά οφειλόταν στις εσωτερικές κοινωνικές και πολιτικές αντιθέσεις. Στην πράξη, η προσπάθεια να συντηρηθεί η πολεμική φυσιογνωμία συγκεκριμένων περιοχών είχε σημαντικό κόστος για τον ΔΣΕ, διότι έχασε έμπειρους μαχητές σε επιχειρήσεις που, ούτως ή άλλως, δε θα άλλαζαν τους συσχετισμούς οι οποίοι ήταν ήδη δυσμενείς για τον στρατό των ανταρτών. Κλασσική περίπτωση ήταν ο βομβαρδισμός της Θεσσαλονίκης στις 10 Φεβρουαρίου 1948 ο οποίος το μόνο που έδωσε ήταν την καταστροφή του αποσπάσματος που βομβάρδισε την πόλη.