ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΜΠΟΥΓΑΣ (Ioannis Bougas) - Ιστορία 1940-1949

Ioannis Bougas 

Α΄ Μερος της Κατάθεσης του ιατρού Χρήστου Ρόδη για την «Αντίσταση» του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ στη Δυτική Αχαία. Προδοσίες και διπλά παιχνίδια προς Βρετανούς και Έλληνες!
Θα ακολουθήσει το Β΄Μέρος, με τον Ρόδη κρατούμενο του ΕΛΑΣ και μάρτυρα βασανισμών, σφαγών και εκτελέσεων αμάχων. Με ονόματα θυτών και θυμάτων. Είναι μέρος της «Αντίστασης» του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ. Τότε που οι κομμουνιστές έστηναν το ηθικό τους πλεονέκτημα!

Λεει ο ιατρός Ρόδης:
«Κατά τας αρχάς Ιουνίου του 1943 εκλήθην επειγόντως παρά του θείου μου Ηλία Μιχαλοπούλου να μεταβώ εις τα Μιχαλέικα, διότι όπως μου έλεγον με ήθελεν ο Άγγλος ταγματάρχης Άντονυ δι’ υψίστης σημασίας υπόθεσιν. Μετέβην αυθημερόν (το χωριό μου Κάλανος απέχει μόνον 1 ώραν από τα Μιχαλέικα) και δεν φαντάζεσθε, κύριοι δικασταί, ποία συναισθήματα με κατέλαβον και πόσα δάκρυα χαράς έβρεξαν τας παρειάς μου, όταν με συνέστησαν εις τους Άγγλους αξιωματικούς αλλά και εις τους Έλληνας τοιούτους, διότι εν τω προσώπω των έβλεπα ζωγραφισμένην την αυτοπεποίθησή δια την τελικήν νίκην. Εκείνη τη στιγμή έβλεπα μιαν Ελλάδα ελεύθερη την πραγματοποίησιν δηλαδή των ονείρων όλων των Ελλήνων.

Μετά τας τυπικάς φιλοφρονήσεις με εκάλεσαν εις σύσκεψιν εις την οποίαν έλαβον μέρος ο Άγγλος ταγματάρχης Άντονυ μετά των δυο Ελλήνων αξιωματικών της Διασυμμαχικής Αποστολής, Βασίλη και Στεφάνου, ο αντισμήναρχος Μίχου, εγώ και ο θείος μου Ηλίας Μιχαλόπουλος. Θέμα συζητήσεως της συσκέψεως αυτής ήτο το πως θα κατορθωθή η ένωσις της ανεξαρτήτου ομάδος Γιάννου μετά της ομάδος του Μίχου, προερχομένης όπως διεπίστωσα κατόπιν εκ των κόλπων του ΕΑΜ.

Μετά πολλάς συζητήσεις απεφασίσθη όπως εγώ, ο Βαγγέλης και ο Ηλίας Μιχαλόπουλος έλθουμε εις επαφήν με την ομάδα Γιάννου και καταφέρουμε να δεχθούν την ένωσιν, αφού μας εδόθη ο λόγος τιμής τόσον του Άντονυ όσον και του Μίχου πως την ομάδα αυτή τη θέλουν μόνον και μόνον δια την προσωπικήν των ασφάλειαν. Μάλιστα δε ο Μίχου μας έλεγε πως δεν έχει εμπιστοσύνην εις τα δικά του τμήματα και πως με την ομάδα του Γιάννου θα κοιμάται ήσυχος τουλάχιστον.

Πράγματι, μετ' ολίγος ημέρας βρήκαμε τον καπετάν Γιάννο και αφού επείσθη πως δεν κινδυνεύει η ομάς του, ωρίσαμε την επομένην ως ημέραν δια την ένωσιν, αφού υποσχεθήκαμε εις αυτόν ότι θα γίνει δεκτός ο μοναδικός του όρος περί διατηρήσεως εις τα πηλίκια των ανδρών του, του στέμματος του Βασιλέως. Την επομένην όλοι μας βρισκόμαστε στο χωρίον Δεμέστιχα και με ανυπομονησίαν περιμέναμε την ομάδα του καπετάν Γιάννου, η οποία και δεν άργηοε να εμφανιοθή. Άμα τη εμφανίσει των παλληκαριών της Εθνικής ομάδος όλοι μας συνεκινήθημεν, μάλιοτα δε ο αντισμήναρχος Μίχου ενηγκαλίζετο ένα έκαστον εξ αυτών και τους φιλούσε.

Δεν θα πέρασαν παρά λίγες μέρες μόνον και μία δύναμις ανταρτών καθαρώς κομμουνιστών απεδιβάσθη εις Πελοπόννησον, προερχομένη εκ της Στερεάς με επικεφαλής τον Ωρίονα, Παπούαν, Ησαίαν κ.λπ. Ήλθαν στα Δεμέστιχα, ήσαν περί τους 65, κάθησαν λίγες μέρες και κατόπιν όλοι μαζί τράβηξαν προς την περιοχήν των Καλαβρύτων. Πήγαν σ’ ένα χωριό, τη Κρεστικούς, δια να διανυκτερεύσουν. Τους αντάρτας της ομάδος του Γιάννου κατένειμαν ανά δυο εις διάφορα σπίτια δια να κοιμηθούν.

Τη νύκτα, οι εκ των κατηγορουμένων Ράλλης (καπετάν «Λίρας»), ο καπετάν «Μελάς» και ο καπετάν Κατσικόπουλος με τα αυτόματα ανά χείρας περιήλθον όλα τα σπίτια, όπου εκοιμώντο οι άνδρες του Γιάννου και αφού τους αφόπλισαν τους συνέλαβον άπαντας. Τους ωδήγησαν εις το χωρίον Κερπινή των Καλαβρύτων και τους πέρασαν από ανταρτοδικείον, εις το οποίον έλαβε μέρος και ο αντισμήναρχος Μίχου. Τους εδίκασαν άπαντας εις θάνατον με αναστολήν και τους απέστειλαν στα σπίτια των.

Μετ’ ολίγας ημέρας έστειλαν μία ομάδα ανταρτών στο σπίτι του Γιάννου στο Μποντιά με την εντολήν να τον εκτελέσουν. Ούτος ευρισκόμενος πράγματι εκείνην τη στιγμήν εις την οικίαν του και εννοών ασφαλώς τας προθέσεις των, πήδησε από το παράθυρον και εξηφανίσθη. Έμαθα πως κατέβηκε στην Πάτρα και αργότερον πως εξετελέσθη υπό των Γερμανών.

Τον Σεπτέμβριον του 1943 έπεσε δια αλεξιπτώτου και ο Άγγλος συνταγματάρχης Στήβενς, καθώς και άλλοι και ούτω εις την Πελοπόννησον ιδρύθη ένα πλήρες αρχηγείον της Διασυμμαχικής Αποστολής με έδραν του αρχηγείου στα Μιχαλέικα και με κλιμάκια στα διάφορα μέρη της Πελοποννήσου. Πολλοί Έλληνες προσελήφθησαν εις την υπηρεσίαν των Άγγλων και μεταξύ αυτών και εγώ με την εντολήν να παρακολουθώ την κίνησιν των Γερμανικών αυτοκινήτων, των βαινόντων προς τα Καλάβρυτα, τον αριθμόν των και ότι άλλο σχέσιν έχον με τον εχθρόν.

Οργάνωσα προς τούτο ένα δίκτυον με πρόσωπα της απολύτου εμπιστοσύνης μου, όπως τον Ιωάννην Κοτσόκολον και Νικόλαον Πιτσήν. Όταν δε αργότερον το Αρχηγείον της Αγγλικής Αποστολής διεπίστωσε τας πραγματικός προθέσεις του Ε.Α,Μ„ Ε.Λ.Α.Σ. κ,λπ. τας στρεφομένας αποκλειστικώς εναντίον των αντιφρονούντων πολιτών και ουχί του εχθρού της Πατρίδος μου ανέθεσαν και την φρούρησίν των από του 38ου χιλιομέτρου μέχρι και του 45 τοιούτου, της οδού Καλαβρύτων, φοβούμνοι αιφνιδιαστικήν εξόρμησιν των Γερμανών».