Αμαλία

@4fABkkc5xTv2aek

·

6 ώρες

Είχε αλισβερίσι το ΕΑΜ (ΚΚΕ) με μαυραγορίτες και αργυραμοιβούς, «για τις ανάγκες του κόμματος»; Η πιο μελανή σελίδα της Κατοχής, ήταν αυτή που σχετιζόταν με την δράση των εκμεταλλευτών της ανάγκης για επιβίωση των πεινασμένων συμπατριωτών τους. Αυτά τα κατακάθια της κοινωνίας, εκμεταλλευόμενοι τις ελλείψεις σε τρόφιμα, κυρίως στην Αθήνα, αγόραζαν μεγάλες ποσότητες εμπορευμάτων από παραγωγούς της επαρχίας, τα έκρυβαν σε παράνομες αποθήκες, για να δημιουργήσουν τεχνητή άνοδο της τιμής και, αποκόμιζαν τεράστια κέρδη. Επειδή τα χρήματα δεν είχαν καμμιά αξία λόγω υπερπληθωρισμού, οι πληρωμές από τους απελπισμένους πολίτες, γίνονταν με χρυσές λίρες, κοσμήματα, χρυσαφικά, ακόμα και ακίνητα (σπίτια, οικόπεδα κ.τ.λ.).

 

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ – ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ 1945

ΣΠΑΝΙΑ φωτογραφία Σεπτέμβριος του 1945. Η φωτογραφία εμφανίζει την ανάσυρση από την Πηγάδα του Μελιγαλά των σφραγιασθέντων Ελλήνων πολιτών από τους ΕΛΑΣίτες κομμουνιστές το 1944, τους οποίους σφραγιασθέντες είχαν πετάξει εντός της Πηγάδας.

(Πηγές: «Η Πηγάδα του Μελιγαλά», Ηλίας θεοδωρόπουλος, Αθήνα 2001, 2α Εκδοση

«Ματωμένες Μνήμες 1940-45», Ιωάννης Κ. Μπουγάς, Εκδόσεις Πελασγός, 2009).

 

 Ioannis Bougas

17/9/1944. Ο Κλάρας με τον Μπελογιάννη λιντσάρουν 18 αιχμαλώτους στην Καλαμάτα!

Το Εγκλημα είναι Κορυφαίο Δείγμα της Ηθικής Υπεροχής της Αριστεράς!

Γι αυτό το φριχτό, απάνθρωπο έγκλημα στην καρδιά της «ΚΟΚΚΙΝΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ» της Μεσσηνίας, τον Σεπτέμβριο του 1944, δεν υπήρξε τιμωρία ούτε των φυσικών ούτε των ηθικών αυτουργών. Ακόμη χειρότερα ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥΣ και κάθαρση του άγους από την πόλη της Καλαμάτας. Είναι ως το φοβερό αυτό έγκλημα να μην έγινε ποτέ!

Τήν Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου 1944, άρχισε η Ομαδική Σφαγή στον Μελιγαλά που κράτησε μέχρι την Τετάρτη, 20 του μηνός. Την ίδια ημέρα, Ο Κλάρας με τον Μπελογιάννη έστειλαν στην Καλαμάτα 20 κρατουμένους, μετά από τον φριχτό βασανισμό τους στη Μερόπη από τον Κλάρα κια τους φρουρούς τουν, για να λιντσαριστούν από οργανωμένο εκ των προτέρων όχλο κομμουνιστών. Δύο εξ αυτών δεν έφθασαν στην Καλαμάτα. Τον έναν, τον Ανθυπασπιστή Πεζικού Χριστόφορο Μπακατσέλο, τον εκτέλεσαν στο δρόμο με σφαίρα ως χάρη, ενώ τον δεύτερο, τον Κωνσταντίνο Π. Αποστολάκη, τον ελευθέρωσε ο Νίκος Μπελογιάννης αφού έλαβε ενα ποσόν χρυσών λιρών από τον πατέρα του Πανάγο Αποστολάκη, στο σπίτι του οποίου στην Καλαμάτα είχε καταλύσει τις προηγούμενες ημέρες.

 

Αμαλία

@4fABkkc5xTv2aek

·

1 ώρα

Τασκένδη, Σεπτέμβριος 1955: ο ενδοκομμουνιστικός εμφύλιος και το κομμένο αυτί του σ. Πάνου Δημητρίου. Μια ακόμα σελίδα από το ματωμένο Ποινικό Μητρώο της αριστεράς, θα ξεφυλλίσουμε σήμερα. Αυτές τις μέρες, συμπληρώθηκαν 71 χρόνια από τον τρομερό εμφύλιο των αριστερών στην Τασκένδη. Πώς βρέθηκαν εκεί; Μετά την ήττα τους, το 1949, πολλοί αριστεροί κατέφυγαν στις κομμουνιστικές χώρες. Περίπου 17.500, κατέφυγαν στην Σοβιετική Ένωση. Ο Στάλιν, επειδή δεν τους είχε εμπιστοσύνη, δεν τους έστειλε στα μέρη που υπήρχε ελληνικός πληθυσμός, αλλά ουσιαστικά τους εξόρισε στο μακρινό Ουζμπεκιστάν. Εκεί, οι συνθήκες ζωής τους δεν διέφεραν και πολύ από τις συνθήκες στρατοπέδου συγκέντρωσης:

 Σάκης Μουμτζής

Τασκένδη: Σεπτέμβριος 1955

Ενώ η Ελλάδα συγκλονιζόταν από το πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, στη μακρινή Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν οι ηττημένοι του εμφυλίου πολέμου συγκλονίζονταν από τον δικό τους μικρό και αιματηρό εμφύλιο. Το τραύμα της ήττας ήταν βαθύ και όλοι χαμηλόφωνα συζητούσαν για τις ευθύνες. Η εποχή ήταν πονηρή και έκρυβε παγίδες. Μετά τον θάνατο του Στάλιν το παιχνίδι εξουσίας στη Σοβιετική Eνωση ήταν σε εξέλιξη και προσφερόταν για την εκκαθάριση παλιών λογαριασμών. Και στην προκειμένη περίπτωση συνυπήρχαν και προσωπικές αντιδικίες, προσωπικά και οικογενειακά δράματα που περιέπλεκαν κι άλλο το κουβάρι των ευθυνών.

 ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΤΟΥ ΚΚΕ – Ο ΙΘΥΝΩΝ ΝΟΥΣ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΗΓΑΔΑΣ ΤΟΥ ΜΕΛΙΓΑΛΑ.

Φωτογραφία του αιμοσταγή δικηγόρου Βασίλη Μπράβου από τον Μελιγαλά-Μεσσηνίας, ο οποίος ήταν ανώτερο μέλος της ΟΚΝΕ, του ΚΚΕ, του ΕΛΑΣ, και αργότερα του ΔΣΕ, και ο οποίος ήταν αυτός που ως επικεφαλής του Λαϊκού Δικαστηρίου που συγκρότησε ο ΕΛΑΣ μετά την μάχη του Μελιγαλά, και με την σύμφωνη γνώμη του Άρη Βελουχιώτη και του Νίκου Μπελογιάννη, που αποφάσισε πως όλοι οι αιχμάλωτοι πολίτες (άντρες-γυναίκες-παιδιά), πολιτικοί και στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, για τον τρόπο που θα εκτελεστούν και για την ΕΠΙΛΟΓΗ για την ρίψη τους στην γνωστή «πηγάδα» του Μελιγαλά.

 Ioannis Bougas

Οι φυσικοί Σφαγείς του Μελιγαλά και οι ηθικοί υπεύθυνοι της Γενοκτονίας!

1. Οι φυσικοί σφαγείς στην Πηγάδα:

(α). Ντόπιοι: Κωνσταντῖνος Μπράβος, Διονύσιος Ἐλευθ. Σκλήρης, Ἠλίας Ἄνδ. Σκλήρης, Σπύρος Ξιάρχος, Σπύρος Τζαβελέας, Χρῆστος Νερούλιας, Ἀλέξανδρος Καραβίτης, Θεόδωρος Καραβίτης, Παναγιώτης Νέζης, Γεώργιος Νέζης, Κωνσταντῖνος Ἤλ. Μάνεσης, Κυριάκοσ Μακρής, καί Χρῆστος Γεωργανάς.

(β). Διμοιρία ανταρτών του ΕΛΑΣ από τον Πάρνωνα (8-ο Σύνταγμα Λακωνίας)

2. Οι επιβλέποντες τη σφαγή: Δημήτρης Πιρπιρής, Γεώργιος Μάντζαρης, Νικόλαος Μητρόπουλος, Ρήγας (από το χωριό Άρη Μεσσηνίας)

3. Η Επιτροπή που επέλεγε τα θύματα: Βασίλης Μπράβος, Στάθης Καναβός, Τάκης Δορκοφίκης, Πανταζής Φράγκος, Γιάννης Καραμούζης, Ἠλίας Δεδούσης, καί Στέλιος Διακουμογιαννόπουλος. (ήσαν από Μελιγαλά και Καλαμάτα)

 ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

15 ώρ. ·

KOΥΤΣΟΥΜΠΕΙ 1948: "H άγνωστη μάχη με τους Σκοπιανούς"

Κατά τη διάρκεια του Συμμοριτοπολέμου σημειώθηκε πληθώρα μεθοριακών επεισοδίων μεταξύ του Ελληνικού Στρατού και Αλβανικών, Βουλγαρικών και Γιουγκοσλαβικών δυνάμεων. Ένα από τα σημαντικότερα επεισόδια σημειώθηκε στην περιοχή Κουτσούμπεϊ, στα σύνορα Ελλάδας – Σκοπίων.

Το Κουτσούμπεϊ είναι μια από τις κορυφές του όρους Βόρας (Καϊμακτσαλάν) σε υψόμετρο 2399 μέτρων, στα όρια των νομών Πέλλας και Φλώρινας. Συνέβη στις 8 Σεπτεμβρίου 1948, όταν στρατιωτικές μονάδες από την «Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» εισέβαλαν στο Ελληνικό έδαφος για να υποστηρίξουν τα ανταρτικά σώματα που επιδίωκαν την απόσχιση της Μακεδονίας από την Ελλάδα και την δημιουργία του ενιαίου «Μακεδονικού Κράτους».

Στην περιοχή ήταν αναπτυγμένα από Ελληνικής πλευράς το 514 και το 556 Τάγματα Πεζικού. Οι Σκοπιανές δυνάμεις αποτελούντο απο 4 λόχους τυφεκιοφόρων δυνάμεως περίπου 100 ανδρών ο καθένας και λόχος βαρέων όπλων, όλμων και πολυβόλων. Συνολικά η δύναμη του Σκοπιανού Τάγματος έφτανε τους 480 άνδρες.