ΙΩΑΝΝΗΣ Κ. ΜΠΟΥΓΑΣ (Ioannis Bougas) - Ιστορία 1940-1949

Νεκταριος Νοτης ·

Ο μύθος της «εθνικής» συμμετοχής του ΚΚΕ στο έπος του 1940

Ο ισχυρισμός ότι το ΚΚΕ "συμμετείχε ενεργά" στην εθνική προσπάθεια του 1940 είναι ψέμα. Τότε, η Σοβιετική Ένωση –η "μαμά πατρίδα" του ΚΚΕ– ήταν σύμμαχος της ναζιστικής Γερμανίας βάσει του Συμφώνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ (Ιούλιος 1939). Το ΚΚΕ, πιστό στις εντολές της Μόσχας, έβλεπε τον πόλεμο ως "ιμπεριαλιστικό" και αρνιόταν να τον υποστηρίξει. Μόνο όταν η Γερμανία εισέβαλε στη Σοβιετική Ένωση (Ιούνιος 1941) άλλαξε στάση αλλά τότε η Ελλάδα είχε ήδη κατακτηθεί (Απρίλιος 1941).

Οι λεγόμενες αντιστασιακές οργανώσεις του ΚΚΕ ιδρύθηκαν πολύ αργότερα: Το ΕΑΜ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, ελεγχόμενο από το ΚΚΕ) στις 27 Σεπτεμβρίου 1941, ο ΕΛΑΣ (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός) στις 16 Φεβρουαρίου 1942 και η ΕΠΟΝ (Ενιαία Πανελλήνια Οργάνωση Νεολαίας) στις 23 Φεβρουαρίου 1943. Καμία "άμεση" συμμετοχή συνεπώς στον πόλεμο του '40.

Η κορυφαία απόδειξη της προδοσίας ήρθε στις 7 Δεκεμβρίου 1940, όταν η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εξέδωσε ένα μανιφέστο που καλούσε ανοιχτά σε εξέγερση και διάλυση του ελληνικού στρατεύματος –ενώ χιλιάδες παλικάρια έχυναν αίμα στα ελληνοαλβανικά σύνορα! Το κείμενο, γεμάτο ραδιουργίες κατά του Μεταξά (που χαρακτηριζόταν "άρχιφασίστας" και "δήμιος του λαού"), ισχυριζόταν ότι ο πόλεμος "δεν έχει καμιά σχέση με την υπεράσπιση της πατρίδας" και ήταν "διαταγή των Άγγλων ιμπεριαλιστών". Καλούσε τους στρατιώτες να αρνηθούν να πολεμήσουν, να προτείνουν ειρήνη στους Ιταλούς, να στείλουν τελεσίγραφο στην κυβέρνηση και, αν χρειαστεί, να ενωθούν με τον λαό για την ανατροπή της. Αναφέρει ρητά: "Καλούμε τους πολεμιστές μας ν’ αρνηθούν να πολεμήσουν πέρα απ’ τα σύνορα της πατρίδας μας. Τι ζητάμε στην Αλβανία; Πού μας πάνε; Ο λαός μας δε θέλει δεύτερο Σαγγάριο!"

Αυτή η προκήρυξη δεν ήταν "κριτική" –ήταν προδοσία. Ενώ το έθνος πολεμούσε για την εθνική του υπόσταση, το ΚΚΕ σπέρνει διχόνοια, (ακόμα και ο φυλακισμένος Ζαχαριάδης, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, είχε στείλει ανοιχτή επιστολή προς τον ελληνικό λαό όπου καλούσε σε πανεθνικό αγώνα υπό την κυβέρνηση Μεταξά) και υπονομεύει το ηθικό του στρατεύματος. Το ΚΚΕ απολαμβάνει σήμερα την "ηρωική" του εικόνα, αλλά η ιστορία καταδικάζει αυτή την πράξη ως εθνική ντροπή.

Ο δεύτερος μύθος παρουσιάζει το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ως πυλώνα της αντίστασης κατά των Γερμανών και Ιταλών.

Η αλήθεια; Οι οργανωμένες ομάδες του ΚΚΕ είχαν ελάχιστες, σποραδικές αψιμαχίες με τους κατακτητές – συχνά σκόπιμες, για να προκαλέσουν αντίποινα και να ωθήσουν φυγάδες Έλληνες προς τα "βουνά". Με την αποχώρηση των Γερμανών το 1944, καμία πόλη δεν "απελευθερώθηκε" από τον ΕΛΑΣ: Έμπαιναν σε εγκαταλελειμμένες πόλεις, εγκαθίδρυαν "πολιτικούς κομισάριους" και επέβαλλαν καθεστώς τρόμου σε όσους δεν ακολουθούσαν την κομματική γραμμή. Ο στόχος δεν ήταν η εθνική απελευθέρωση, αλλά η κατάληψη της εξουσίας με τα όπλα – που κορυφώθηκε στον Εμφύλιο Πόλεμο (1946-1949), τον οποίο επίσης προκάλεσε το ΚΚΕ.

Αντίθετα, ο ΕΛΑΣ δολοφονούσε πραγματικούς πατριώτες αντιστασιακούς.